Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Ik ken je niet, en toch denk ik aan je…

Alina ofs:

Deze tekst zou ik zelf kunnen hebben geschreven….prachtig verwoord…..

Originally posted on :

Gisteren was je er nog. Je was vriendin, opa, moeder, klasgenoot, de buurman, een collega, die jongen aan de kassa, dat leuke stel van verderop in de straat. Gister nog zwaaiden naasten je uit op het vliegveld. Je was een vakantieganger op weg naar zon, zee en strand, een uitwisselingsstudent op weg naar familie, een professor op weg naar een conferentie.
Vandaag ben je een slachtoffer. Een slachtoffer van een strijd waar je helemaal niets mee te maken had. Slachtoffer van geweld dat even zinloos is als dweilen met de kraan open.

Ik ken je niet en toch ben je constant in mijn gedachten. Vakantie vieren voelt ineens egoïstisch wanneer ik denk aan het verdriet van de mensen die je gister nog uitgezwaaid hebben. De mensen die hoopten op een veilige terugkeer. Die nog steeds hopen dat ze straks zullen ontwaken uit een nachtmerrie.

Ik blijf aan je denken. Hoe…

View original 218 woorden meer

Een reactie plaatsen »

Bekeert u……

De afgelopen dagen wordt er droevig nieuws over de wereld uitgestort. Oorlog in de Gaza, ISIS, mensen die vliegtuigen vol passagiers neerschieten in de veronderstelling dat er wapens in zouden zitten…. Nee, vrolijk wordt je er niet van.

 

En dan komt de vraag op: Wat nu?

 

Het antwoord op die vraag komt van Maria.

 

Maria is in onze tijd op diverse plekken verschenen: Lourdes, Fatima, Heede….En telkens klinkt Haar boodschap: bekeert u en bidt! Doe boete!

 

Nu had ik al een minibedevaart naar Kevelaer gepland. Al eerder heb ik besloten, omdat de tekenen des tijds aantonen dat we in de eindstrijd zitten, extra bedevaarten in mijn (vakantie)planning opgenomen.

 

Bekeert u, bidt en doe boete.

 

Dat ga ik doen door 1) mijn ziel te reinigen, 2) op bedevaart te gaan en 3) sowieso veel (de rozenkrans) te bidden. 

Maar daarnaast ga ik verder met nog iets belangrijks: Vrede en vreugde verspreiden! Franciscus leert ons dat “wanneer wij iets kwaads zien of horen, wij het goede ernaast moeten zetten”. Met al dat verschrikkelijke nieuws is het makkelijk vergeten dat de wereld ook nog vol mooie dingen zit. Vol met mensen die mooie en goede dingen doen.

 

Laten we het kwaad vergelden met gebed en met het goede doen! 

Ik ga mijn bedevaart opdragen aan de slachtoffers van de vliegramp en van ander oorlogsgeweld, waar ook ter wereld. Bidden jullie met mij mee?

1 Reactie »

Laat alles wat ademt in vrede bestaan

In mijn afspeellijst kwam ik vandaag deze van een jaar of tig geleden tegen….

De tekst raakte bij vandaag bijzonder:

 

Vrede is ver, verder dan ooit
Zo dicht bij huis rusten de wapens nooit
Wat heeft de angst met ons gedaan?
Laat alles wat ademt in vrede bestaan

Macht speelt met macht een donker spel
Bang voor elkaar dreigen ze met de hel
Leer nu of nooit samen te gaan
Laat alles wat ademt in vrede bestaan

Alles wat ademt in vrede bestaan

Hoe vreemd ook de taal, je kunt ‘m verstaan
Laat alles wat ademt in vrede bestaan

Alles wat ademt in vrede bestaan

De machten spelen een spel met de dood
Beide vrezend een ontmoeting in de hel

Life’s not to take but peace us to give

Laat alles wat ademt in vrede bestaan

 

Een reactie plaatsen »

Down to earth….with a big bang!

Het afgelopen weekend lijkt zo kort geleden…..En na dit mooie feest gisteren in één klap weer op aarde geland…

Het zal niemand zijn ontgaan: Boven Oekraïne is een passagiersvliegtuig neergeschoten.

Uitgebreide berichtgeving HIER:

Het voelt onwerkelijk….

Een collega van mij zou een dezer dagen naar familië in Indonesië….Ik weet niet of ze op deze vlucht zat, wel op een soortgelijke….Gedachten gaan rond: zou ze gisteren vliegen of toch eerder of later…

Vlak voor haar vakantie heb ik haar een zakdoekje uit Warfhuizen gegeven.

Tijdens het concert van André Rieu was er een gecombineerd optreden van een Oekraïense zangeres met het Russische Trio ST. Petersburg. Rieu zegt vaak dat “muziek vrede kan brengen. Grenzen en conflicten overbruggen”.  Hoe wrang is dat nu hun landgenoten elkaar het neerhalen van MH17 in de schoenen schuiven…

Ik ben na een slapeloze nacht gestopt met me afvragen naar het waarom….

Het plaatst alles in een grauw grijs perspectief… Ons leven is eindig….En het einde kan onverwachts komen….

Wat rest is het bidden van het meest passende gebed in dit soort tragische situaties:

Weest gegroet,

Maria,

vol van genade.

De Heer is met U.

Gij zijt de gezegende onder de vrouwen,

En gezegend is de vrucht van Uw schoot, Jezus.

Heilige Maria,

Moeder van God,

Bid voor ons zondaars

nu en in het uur van onze dood.

1 Reactie »

Weekendje (over the)TOP!

Ik ben een weekendje met drie vriendinnen naar Maastricht geweest om daar te gaan genieten van al het mooie en lekkere dat deze aloude stad te boeden heeft.

We sliepen even buiten de stad, in een goed hotel. Niet goedkoop (en ook niet erg Franciscaans) maar wel erg praktisch: gelegen (bijna) naast station Maastricht-Randwijk, de A2, naast het AZM en het MECC zeer toegankelijk, zowel met OV als met de auto. Bovendien een uitstekend (glutenvrij verkrijgbaar) ontbijtbuffet, aardig personeel dat WEET wie vaker komt en dat niet alleen waardeert maar ook laat merken door PERSOONLIJKE begroetingen, en praktische ontbijt- en checkuit-tijden. Lees: tot 12:00 uur ontbijt en tot 17:00 uur op zondag uitchecken. Kost wat maar daar krijg je dan ook wat voor! (Voor wie dit ook wil kan hier een kamer boeken).

Vrijdagavond aten we bij Harry’s : hier hebben ze heerlijk eten, waarvan veel biologisch en alles zelf gemaakt. En dat gebracht door leuk, aardig en attent personeel! Vooral het toetje was goddelijk!

Zaterdag geshopt: mijn vriendinnen hebben kleren, tassen, schoenen gekocht en bij Chauvinis : een leuk, klein winkeltje vol met echt Maastrichtse producten. Echt een aanrader, maar je moet hem wel weten te vinden!

Zaterdagavond was echt het hoogtepunt van het weekend: Vrijthof concert van André Rieu en we zijn helemaal los gegaan! We keken onze ogen uit! En HET allerleukste was toch wel een gastoptreden van Amira Willighagen, het kleine 9-jarige zangeresje uit Nijmegen dat Holland’s Got Talent gewonnen heeft!

Hieronder een impressie van een echt (over the)TOP-weekend! En ik wil iedereen bedanken die dit weekend zo geweldig fantastisch heeft gemaakt!

Een reactie plaatsen »

Levende Monstrans

Vandaag, de tweede donderdag na Pinksteren, viert de Kerk Sacramentsdag. Nu hoor ik alle Nederlanders al morren: Sacramentsdag is toch pas Zondag?

NEEEEEEEE!!!!!

Ik snap dat het niet uitkomt om op een doordeweekse donderdag een Hoogfeest te vieren, maar er is een reden waarom de Kerk dit op een DONDERDAG viert. Sacramentsdag vieren wij het Lichaam en Bloed van Jezus Christus in de Eucharistie (het Heilig Sacrament). Dit Hoogfeest hangt nauw samen met de instelling van diezelfde Eucharistie. En DAT vieren we op Witte Donderdag. Vandaar dat we nu ook op een donderdag (horen) te vieren.

Ik probeer dit jaar de Grote Feesten in Franciscaanse kring te vieren. Daarom ben ik al vroeg in mijn auto gestapt om een uurtje noordwaarts te rijden, naar Heede.

Heede ligt ten hoogte van Bourtange, maar dan wel net aan de andere kant van de grens met onze oosterburen. Heede is een bijzondere plek, Maria is er in Nazitijd aan 4 kinderen verschenen. Zie de wikipedia , marypages.com en de site van Heede zelf. De Kerkgemeenschap wordt gedragen door de Franciscanessen van Thuine en die Franciscaanse geest waait duidelijk samen met de Heilige Geest door het dorp.

In Duitsland heet Sacramentsdag Fronleichnam en wordt, vooral in Maria bedevaartsplaatsen maar ook elders, zeer uitgebreid gevierd. Het is zelfs een officiële vrije dag! Zie de hier.

Dit jaar is het 750 jaar geleden dat de Paus Sacramentsdag heeft ingevoerd. Een wereldwijd jubileum dat goed gevierd dient te worden. En dat deed men dan ook in Heede. Hoewel het motregende en het niet meer zo groots was al weleer schijnt te zijn, vond ik het zeer indrukwekkend. De pastoor hield een goede preek over het feit dat wij een levende monstrans zijn, dat wij Christus in de wereld zichtbaar (zouden moeten) maken.

Hieronder volgt een impressie in foto’s (met dank aan Zuster Margré voor een aantal aanvullingen).

Een reactie plaatsen »

Christus Ressurrexit! Alleluia!

Christus is opgestaan! De dood heeft niet het laatste woord! Het leven gaat door!

Vandaag vieren we Pasen. HET belangrijkste Christelijke Feest. DE grond van ons geloof.

Tijdens de bezinningsdag laatst in Nijmegen heb ik een Paaskaars gemaakt. Nu mag hij branden!

Pasen: we vieren het Eeuwige Leven.

Voor mij hoort de Kerk daar wel bij, maar omdat ik uit een zeer ongelovig nest kom, wordt daar niet altijd rekening mee gehouden. Zo ben ik gisteravond niet naar de Paaswake geweest, en ook vandaag sla ik de Kerk over. Ter compensatie heb ik besloten deze Goede Week Witte Donderdag en de Kruisweg extra aandacht te geven.

Er was namelijk gisteravond een verjaardag te vieren. Dat hebben we dan met zo’n 14 man/vrouw uitgebreid gedaan.

We zijn uit eten geweest. Het was lekker, maar niet het belangrijkste.

Zo eens per jaar worden er banden en vriendschappen aangehaald en vernieuwd. Anekdotes worden verteld en er wordt gelachen en gehuild. Oude wonden bepleisterd en er wordt op een nieuw levensjaar geklonken: het (levens-)verhaal gaat verder.

En zo heb ik toch Pasen gevierd.

Het was een intense Goede Week waarvoor ik dankbaar ben dat ik hem zo heb mogen beleven. Samen met Bach.

Een reactie plaatsen »

Muziek tot nadenken

Af en toe kom ik een muziekstuk tegen dat mij stof tot nadenken geeft. En vooral in de ‘sterke tijden’, de Advent en 40-dagentijd, Kerst en Pasen, heb ik dat sterker.

Zo kwam ik vanmorgen, na een drukke verjaardag van moeders gisteren (ze is 60 geworden) dit nummer tegen. Het spréékt: het wijst me op de woorden die de priester aan het begin van de 40-dagentijd zegt: “Gedenk dat ge stof zijt en tot stof zult wederkeren”. Het wijst me op mijn vergankelijkheid. Mijn broosheid. En het dwingt me tot de keus: kies ik voor het stof, het oppervlakkige leven vol lucht of kies ik voor Jezus, voor Leven in eeuwigheid?

Kies ik ervoor om op aarde eeuwig jong te willen blijven (wat niet zal lukken) of kies ik voor het Eeuwig Leven wat volgt met de ontmoeting van Zuster Dood, waarbij ik mijn aardse lichaam met al haar broosheid achter laat?

Ik vind het een mooi nummer (is origineel van Charles Aznavour, Yesterday when I was young) maar schitterend vertaald door Jan Rot en gezongen door Rob de Nijs.



Tekst:

Tot vandaag was ik nog jong
Leven smaakte zoet als regen op de tong.
De wereld was een taart te groot voor mij alleen.
Dus had ik altijd massa’s mensen om me heen
Een druppeltje ambitie en een zee van tijd
Wie ziet de waterval zolang het bootje glijdt.

Ik leefde voor de nacht en brak ze met geweld
en zag niet hoe mijn dagen toen al zijn geteld

Tot vandaag was ik nog jong
Stond in permanent in bloei
Ik sprak niet maar ik zong
Ik voerde mij gevolg de slagroom van de taart
De bodem en de korst bleven voor mij bewaard
Ik liep mezelf voorbij
Nu haal ik mezelf weer in
Een hoop gebakken lucht
Veel woorden zonder zin
Ieder heeft zijn plek in onze maatschappij
Maar alles wat ik heb zijn ik mezelf en mij

Sinds vandaag voel ik me oud
m’n vrienden zijn gescheiden en opnieuw getrouwd.
De liefdes voor het leven nooit meer terug gezien
De krekel en de mier de kans van een op tien

Het ergste moet nog komen het leukste al geweest
Ik blijf als laatste achter op m’n eigen feest
De slingers zijn gebroken het dansorkestje zweeg
Ja jeugd is een ballon laat los en hij loopt leeg

Ik nam niet eens een aanloop voor de grote sprong
en donder in het gat ver voor de laatste gong
De koning van het bal hij valt steeds in de val

Voor eeuwig jong
Jong
Jong

Een reactie plaatsen »

Dagje Amsterdam

Al eind vorige maand ben ik een dagje naar Amsterdam geweest, voor een lezing in het Rijksmuseum.

Nu is Amsterdam zelf al één groot museum: je kijkt er je ogen uit. Zo ben ik eerst naar De Papegaai geweest, en ben toen richting Spui gelopen. Van daar de tram naar het Rijksmuseum gepakt. Daar heb ik eerst een rondleiding genoten door/over het schitterende gebouw van architect Cuypers.

Wat daarin opvalt is dat het als een soortement van Kathedraal voor de kunst is ontworpen, met als hoofdaltaar/middelpunt “De compagnie van kapitein Frans Banning Cocq en luitenant Willem van Ruytenburgh (maakt zich gereed om uit te marcheren)” oftewel: De Nachtwacht.

Na de rondleiding en een lezing over het schilderij “De samenzwering van Claudius Civilis” (eveneens van Rembrandt) werd het tijd voor de inwendige mens. Hiervoor één van mijn favoriete adresjes bezocht: Grand Café Mathilde op de Dam. Vooral het toetje was lekker.

Om tenslotte de stad via het andere markante gebouw van Cuypers weer te verlaten: het centraal station.

Een impressie in foto’s vind je hier:

Een reactie plaatsen »

Loflied van Pasen

Gisteren ben ik naar een bezinningsdag in ‘De Bron’ te Nijmegen geweest. Een bezinningsdag rondom ‘De lofzang van de schepselen’ . Beter bekend als ‘Het Zonnelied’. Het was een interessante dag: ik ben het lied met nieuwe ogen gaan bekijken.

 

Het Zonnelied is voor de meesten wel bekend. Het wordt in Franciscaanse kringen regelmatig gezongen en is dus heel vertrouwd. Juist dan is het de kunst om open te staan  om er met nieuwe ogen naar te kijken en nieuwe oren naar te luisteren.

 

We hebben een inleiding over de structuur en achtergrond van de Lofzang gehad. Daarin werd heel duidelijk het verband met Pasen gelegd. Daarna kregen we tijd om de tekst op ons in te laten werken en in te voelen met welk element die Franciscus noemt wij ons het meest verbonden voelen. Voor mij is dat op dit moment Broeder Wind.

 

De Wind. Ik heb het deze maand druk, druk en nog eens druk, dus voel ik mij wat opgejaagd. Als een blaadje in de wind die mij wegvoert. Maar tegelijkertijd ook door broeder wind gedragen, met het vertrouwen dat als de wind gaat liggen ik weer veilig op de aarde zal landen. Toch is de wind, net als in Franciscus’ lofzang, niet een bedreigend element. Eerder een zachte zuster, een bezieling, een geleide. En een schoonmaakster: niets is zo lekker om buiten (op een verlaten strand) te lopen en de wind alle muizenissen mijn kop weg te laten blazen!

 

Vervolgens moesten er zelf een strofe bij maken waarin wijzelf onze dankbaarheid naar God uitzingen. Ik heb de volgende strofe gevonden:

 

Wees geprezen, mijn Heer, voor de zusters (….) en mensen om mij heen,

Bij hen is rust, weerklank en plaats om voor de stormen te schuilen.

 

Die zusters zijn in de eerste plaats de zusters Clarissen van De Bron. Maar ook de vele vrouwenfiguren om mij heen, zowel privé als op mijn werk, die met mij meedenken en bij wie ik mijzelf mag zijn. Verder staan de zusters voor al mijn Franciscaanse broeders en zusters, zowel van de Perfetta Letitia groep in Assen als alle andere die ik tot nu toe ben tegengekomen en nog zal tegenkomen.  We mochten deze strofe een symbool geven. Dat werd niet het blaadje, maar een (holle)boom.

 

In het middaggebed werd een stukje van Henri Nouwen voorgelezen. Hierin kwam de boom terug: een hoge boom (die veel lof, eer en aanzien heeft) moet diep (in de aarde, in God) geworteld zijn, wil hij de stormen kunnen doorstaan.

 

Na de soep (erwtensoep?) gingen we door waar we ‘s morgens gebleven waren door een aantal teksten uit de Goede Week met het Zonnelied te verbinden. Na meditatie hierop kregen we als opdracht om met alles wat we hadden aangereikt gekregen aan de slag te gaan, door het maken van een persoonlijke Paaskaars.

 

Zo zijn we aan de slag gegaan met velletjes gekleurd was op een witte kaars te plakken. Mijn kaars heeft uiteindelijk dit opgeleverd:

Paaskaars 1Paaskaars 2Paaskaars 3

En zoals jullie zien komt ook hier de boom weer terug: in volle bloei, als kruis en als jonge loot. De Kaars heeft dan ook als naam “Levensboom” meegekregen. Ook heb ik er een zon opgeplakt: stralend, maar wel met een klein wolkje ervoor. Verder een regenwolk, maar wel één met een gouden randje. Beiden staan voor het feit dat er in de duisternis altijd een lichtpuntje is (vgl. Every cloud has a silver lining) en dat je het geluk meestal niet lang vast kunt houden: voor je het weet schuiven er wolken voor de zon. Maar: zon+regen=regenboog! Die laatste heb ik er niet bijgemaakt (dan zou de kaars te vol worden) maar door de wolken is de belofte WEL aanwezig: er is hoop. Die hoop zie je ook in de levenscyclus van de boom: van jonge loot tot grote boom, dan komen er vruchten, die vallen in de aarde en vervolgens laat de boom haar bladeren vallen. Daarna is ze kaal en doods. Toch komt er uit de in de aarde gevallen vruchten weer een nieuwe loot en ook de boom krijgt in de lente haar volle kruin terug.

 

Dat is voor mij Pasen: de dood heeft niet het laatste woord. En het Zonnelied, waarin Gods lof door de prachtige natuur wordt uitgezongen, uitgeschreeuwd bijna, getuigd daarvan. Telkens als ik het zing, vooral in de vlotte melodie van Richard van Grinsven ofm.cap., voel ik mij als herboren. Is het Pasen in mijn hart.

Voor wie het niet kent: Zonnelied Klik vooral even op de link!

 

Moge dit Loflied van Pasen met ons mee gaan in de Goede Week. Tot lof van God!

 

 

Een reactie plaatsen »

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 565 andere volgers