Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Hoe zien wij de wereld?

Na aanleiding van de blog van Zuster Marianne van gisteren, en de discussie hier op facebook, is bij mij een belangrijke vraag op gekomen. Hoe zien wij de wereld? En welk beeld willen we doorgeven aan de volgende generaties?

In de discussie ging het over de navolging van Christus en hoe dit te plaatsen en te doen in het licht van de aanslagen van 9/11 en de recente gruwelijkheden van IS(IS). Moet je de andere wang toe keren of mag je jezelf verdedigen?

Ik heb geschreven dat men vooral en voor alles een balans moet zoeken. Het kwaad onverschillig toe laten is denk ik niet de weg. Bidden (voor zowel de slachtoffers als de daders), boete en bidden om inkeer wel. Maar alleen bidden heeft op korte termijn geen merkbaar effect. Wellicht wel op langere termijn. Een oorlog (waar Amerika op aan stuurt) lijkt de oplossing, maar zal, zeker als je een beetje weet hoe de Koran in elkaar steekt, op lange termijn alleen maar meer oorlog, geweld en dus weerloze slachtoffers uitlokken. Wat is wijsheid? Bidden kan geen kwaad en als we de IS willen bevechten, zijn er ook andere middelen dan raketten, bommen en tanks!

Dus komt de vraag: hoe zien wij de wereld?

De houding van de Amerikanen getuigd van een zwart-wit houding. Wie niet voor ons is, is tegen ons. Het is houding die alle mensen in grote groepen verdeelt (consumenten vs niksnutten, wij vs zij, vriend vs vijand) zonder naar de concrete mens zelf te kijken. Het getuigd van een wereld beeld waarbij men geen oog heeft voor het vroeger en later, maar alleen voor “wat geeft het me NU”.

Dit is NIET MIJN wereldbeeld!

Ik zie de wereld graag in bonte kleuren, waar verschillende vormen te onderscheiden zijn en naar de concrete mens gekeken wordt. Een wereld waarin alles en iedereen een plek heeft, met name het kleine kwetsbare. Niet omdat alles mooi en goed is, maar omdat alles door God gemaakt is. “En Hij zag dat het goed was” zegt Genesis. En dat mooie en goede laat ik graag zien.

Waar de journaals vaak de minder fraaie kant belichten, wil ik, als tegenhanger, graag het mooie, schone en goede belichten. Zonder echter de minder fraaie kant te ontkennen!

Want die minder fraaie kant raakt mij wel degelijk! Ze maakt mij boos, verdrietig, opstandig en soms ook wanhopig. En het drijft mij tot gebed, boete, inkeer en tot het mooie!

En dat mooie deel ik dan weer op Pinterest, waar ik een bord heb aangemaakt met de naam ‘Alina’s Word’, Hierop deel ik wat mij – meestal in positieve zin – raakt. Neem hier gerust eens een kijkje en verwonder je over de rijke schepping van God. Misschien dat het helpt je wereldbeeld een stukje te kleuren en te verfraaien!

- Tot lof van God, die alles zo mooi geschapen heeft! -

1 Reactie »

Maria aufgenommen ist, halleluja!

Gisteren vierde de Kerk het Hoogfeest van Maria ten Hemelopneming. Ik heb dit groots gevierd, samen met 3 bussen vol parochianen uit Zuid-Oost Drenthe, in Kevelaer.

Het was een bijzondere dag. Ten eerste omdat het volgens de weersvoorspellingen de hele dag zou regenen. Op een klein buitje na hebben we het de hele dag droog gehouden! Ten tweede omdat we het vierden in de Mariën-basiliek, die dit jaar 150 jaar geleden ingewijd werd EN die voluit de naam Maria Himmelfahrt kreeg. Alles was dus mooi versierd!

Last but not least was het een bijzondere dag omdat er een aantal onverwachtse dingen ons toe-vielen. Niet gepland, maar alsof de H. Moeder zelf het zo had beschikt….

We vertrokken al om 7:30 uur uit Klazienaveen, maar omdat de plaspauze in het AC restaurant nabij Apeldoorn wat uitliep (het merendeel van de pelgrims was vrouw), kwamen we net wat later dan gepland in Kevelaer aan. Toen iedereen met uit de bus was, omgekleed en met geleegde blaas zich eindelijk in processie naar Maria bewoog, was er ondertussen nog een andere groep bezig. We ontmoeten elkaar bij de Genadekapel en daar werd ‘uit de losse pols’ een ontmoetingsgebed en begroeting geschud. Niet gepland, maar wel heel mooi! Mensen komen bij Maria bij elkaar. Grenzen vallen weg. Allen bijeen onder Haar mantel en bescherming.

Zo waren en nog meer van dit soort toevallige ontmoetingen. In plaats van de Kruisweg (had ik 14 dagen geleden al gehad), ben ik naar het Maria-lof gegaan. Daar waren meerdere pelgrimsgroepen uit onder andere diverse Duitse steden, Nederland en Ierland. Het ‘Weest gegroet’ werd er dan ook in diverse talen door elkaar gebeden! Even vervaagden weer de grenzen. Allen één, verenigd met Maria tot Christus!

Tot mijn grote vreugde kreeg ik zo twee schitterende Maria-liederen mee, die wij in Nederland niet eens kennen en die ik anders nooit zou gehoord hebben.

Terug in de bus zagen we de meest wondermooie wolkenluchten: donkere wolken waar de zon net onderdoor piept. Wolken, die net als de dag, een gouden randje bevatten. En als klap op de vuurpijl waren er, ongeveer 2 meter in het blikveld van elkaar, twee regenbogen tegelijk te zien!

Als kers op de taart hadden we een vesper-viering in het Benediktushof te Maria-Veen (bij Reken, Dld, ter hoogte van Winterswijk). Dat is een tehuis voor mensen met een meervoudige handicap: zowel verstandelijk als lichamelijk. Pastoors Tjepkema en De Zwart hadden dit adres ergens opgeduikelt en het was daar zeer goed toeven. Het huis is gewijd aan Benediktus en ik was dan ook zeer verrast dat er in de kapel een raam met Elisabeth von Thüringen te vinden was tussen de Benediktijner heiligen!

Na de vesprers was het nog een uurtje terug naar Klazienaveen. Daar kwam het afscheid van een lange, maar mooie indrukwekkende dag met een gouden randje.

Maria aufgenommen ist, halleluja!

1.Maria aufgenommen ist – Halleluja -
zu ihrem Sohne Jesus Christ – Halleluja.

2. Ihr Sohn, der Tod und Grab besiegt, – Halleluja -
er läßt im Tod die Mutter nicht. – Halleluja.

3. Im Himmel ist sie Königin – Halleluja .
und aller Welt ein Trösterin. – Halleluja.

4. O Zeichen groß: ihr Kleid die Sonn, – Halleluja -
ihr Schuh der Mond, zwölf Stern ihr Kron. – Halleluja.

5. O große Freud, o Seligkeit! – Halleluja -
Stimm ein, o ganze Christenheit! – Halleluja.

6. Gelobt sei die Dreifaltigkeit, – Halleluja -
der eine Gott in Ewigkeit. – Halleluja.

Een reactie plaatsen »

Clara, een helder licht dat het goede belicht

Vandaag viert de Kerk en de Franciscaanse familie het Hoogfeest van Clara van Assisi.

Clara, haar naam betekent “de heldere, de verlichte”. Op Heiligen.net vinden we een uitgebreide beschrijving van haar en haar levenswandel.

Eén van de dingen die mij dit jaar bijzonder trof, is het verhaal van hoe zij geknield voor het Heilig Lichaam van onze Heer een dreigende inval van de Sarascenen in Assisi wist te verhinderen.

Dit trof mij, vanwege de spanningen in het Midden-Oosten en de manier waarop wij daarmee omgaan.

De Sarascenen waren moslims en in de Middeleeuwen bepaald geen lieverdjes, volgens de wikipedia.

Deze invallen doen mij sterk denken aan wat er heden ten dagen gebeurt. Door ISIS worden duizenden mensen (in hun ogen ongelovigen), voornamelijk Christenen maar ook Joden, op gruwelijke wijze vermoord. Gekruisigd zelfs (!).

En wat doen de Westerse media? Op een paar kleintjes na, zwijgen ze. Alsof het hen onverschillig laat….

Zoals al in mijn vorige post gesteld, is DAT niet de manier van Christus, Franciscus en Clara.

Clara is altijd een vrouw vol hartstocht geweest en ook hier blijft ze niet onverschillig weg kijken, maar ze zet het Goede ertegenover: Christus Zelf, aanwezig met Zijn Lichaam en Bloed in de Heilige Hostie! En met gebogen knieën en geheven monstrans weert zij het gevaar af!

Velen verliezen vandaag de moed: “wat kunnen wij tegen al dat geweld doen? Komt er ooit een einde aan?” Clara’s leven laat zien dat we altijd iets kunnen doen: van harte, met hart en ziel Christus om Zijn hulp vragen! Op Hem vertrouwen! Bidden! Geloven dat het kleinste zaadje van ommekeer en berouw uiteindelijk die hele hoge grote boom van wereldwijde vrede kan worden!

Dat we, op haar voorspraak ook, als een heldere spiegel, Christus licht mogen verspreiden, vol passie! Juist daar waar het het donkerst is!

Een reactie plaatsen »

Het kwade met het goede vergelden

Vandaag, 6 augustus, gedenken we de donkere dag van het ontploffen van de eerste atoombom. Vanaag precies 59 jaar geleden werd Hiroshima door een atoombom met de grond gelijk gemaakt. Onmiddelijk vonden 70.000 mensen de dood. De gevolgen metken we echter nog dagelijks door stralingsziekten als kanker….

 

Volgens de wikipedia dachten de Amerikanen zo een snel en minder bloederig einde aan WW II te maken.  De Amerikanen wilden met de atoombommen vrede stichten….

 

Wie de laatste tijd de berichten uit de Gaza-strook en het Midden-Oosten volgt, zal meteen opmerken dat door het elkaar bestoken met bommen en raketten nooit duurzame vrede zal komen. Daar niet, nu niet, nooit niet, nergens niet! Toch is het o zo menselijk: jij hebt mijn gum gepakt, ik pak jouw pen terug. Jij gooit een raket, je krijgt een bom terug…

 

De Bijbel leert ons al in het oude testament onze driften te beheersen: Een oog voor een oog, een tand voor een tand. en dan klaar.

Christus heeft dit aangescherpt: Als iemand ons op de linker wang slaat, moeten wij hem ook de rechter toe keren.

 

Twee hele moeilijke geboden, die vaak (ten onrechte) gebruikt werden en worden om geweld dan wel onverschilligheid te propangaderen.

 

Wie naar de geest ervan kijkt ziet dat DAT nou net niet de bedoeling is! Immers, wie geweld propageert of onverschilligheid laat het kwaad voortwoekeren.

 

Franciscus van Assisi leert, in navolging van Christus iets anders: wanneer we iets slecths zien, horen of doen, moeten we het goede ertegenover zetten.

 

Franciscus ontkent het kwade niet. Hij haalt er ook niet zijn schouders voor op. Nee, hij ziet het en DOET er iets GOEDS tegenover. Hij bestrijd de oorlog niet met een (atoom)bom, maar met een bombardement aan liefde en aandacht!

 

Laat ons bidden dat deze les ook tot de rest van de wereld mag doordringen. Dat het kwade met het goede vergolden moet worden. Opdat er overal bestendige vrede mag komen. Voor Palestijn en Jood, voor Moslim en Christen, ja voor iedereen!

2 reacties »

Troost en ontmoeting in Kevelaer.

Het heeft even geduurt, maar het is nu tijd geworden iets over mijn bedevaart te schrijven.

Ik ben met de Broederschap van O.L.V. van Kevelaer te Amersfoort e.o. en ‘t Gooi naar de Troosteres der Bedroefden geweest in Kevelaer. Na de gebeurtenissen van de afgelopen tijd – het neerhalen van de MH17, de door ISIS verdreven Christenen in Mosoul, de gevechten in Israël – had ik wel behoefte aan wat Troost. En ik was niet de enige.

Samen met zo’n 300 bus-pelgrims en nog 11 fietsers waren we twee dagen in dit mooie stadje te gast.

De eersten die op pad gingen waren de fietsers: zondag 8:30 werden ze bij de Josefkerk in Hooglanderveen door Pr. Roderick Vonhögen uitgezegend.

Rond die tijd ben ik op de trein gestapt voor de H. Mis in diezelfde kerk, door dezelfde pastoor. Vandaaruit naar mijn hotel in Amersfoort getogen, zodat ik maandagmorgen niet zo vroeg vanuit huis hoefde. Uiteraard later nog de inwendige mens verzorgd om er vroeg in te duiken: maandagmorgen 8:00 zou de bus vanaf Hooglanderveen vertrekken!

De zondag was het schitterend weer, maar ‘s maandagsmorgens kwam de regen met bakken uit de hemel storten! Gelukkig had ik een taxi besteld, zodat ik droog van mijn hotel naar de kerk gekomen ben. Vandaar gingen we, via Achterveld op weg.

Ik was al eens een paar keer eerder met deze groep meegeweest en het voelde als een warm weerzien. Omdat we twee dagen gingen was er voldoende tijd voor ontmoetingen, zowel met Maria, haar Zoon als met elkaar. Ook was er weer een goed team pastores aanwezig, eveneens als de jongeren, die als acoliet of bruidsmeisje en jonkertje hielpen bij het opluisteren van de viering. En we hadden onverwacht een gast: Vicaris Pauw kwam ook even langs.

Het was feest in Kevelaer: dit jaar bestaat de Maria-basiliek 150 jaar. Een schril contrast af en toe met de gevoelens die ons hoog zaten, maar daarom heb ik het als des te helender ervaren!

De Broederschap heeft zelf een mooie impressie gemaakt, je vind hem hier:

Zelf heb ik ook de nodige foto’s gemaakt en tot een filmpje verwerkt: LINK

Volgend organiseert de Broederschap de 265e bedevaart naar Kevelaer.  Voor informatie zie facebook . Gezien mijn ervaringen van deze en alle afgelopen keren, heb ik me alvast hier  opgegeven!

Een reactie plaatsen »

Ik ken je niet, en toch denk ik aan je…

Alina ofs:

Deze tekst zou ik zelf kunnen hebben geschreven….prachtig verwoord…..

Originally posted on :

Gisteren was je er nog. Je was vriendin, opa, moeder, klasgenoot, de buurman, een collega, die jongen aan de kassa, dat leuke stel van verderop in de straat. Gister nog zwaaiden naasten je uit op het vliegveld. Je was een vakantieganger op weg naar zon, zee en strand, een uitwisselingsstudent op weg naar familie, een professor op weg naar een conferentie.
Vandaag ben je een slachtoffer. Een slachtoffer van een strijd waar je helemaal niets mee te maken had. Slachtoffer van geweld dat even zinloos is als dweilen met de kraan open.

Ik ken je niet en toch ben je constant in mijn gedachten. Vakantie vieren voelt ineens egoïstisch wanneer ik denk aan het verdriet van de mensen die je gister nog uitgezwaaid hebben. De mensen die hoopten op een veilige terugkeer. Die nog steeds hopen dat ze straks zullen ontwaken uit een nachtmerrie.

Ik blijf aan je denken. Hoe…

View original 218 woorden meer

Een reactie plaatsen »

Bekeert u……

De afgelopen dagen wordt er droevig nieuws over de wereld uitgestort. Oorlog in de Gaza, ISIS, mensen die vliegtuigen vol passagiers neerschieten in de veronderstelling dat er wapens in zouden zitten…. Nee, vrolijk wordt je er niet van.

 

En dan komt de vraag op: Wat nu?

 

Het antwoord op die vraag komt van Maria.

 

Maria is in onze tijd op diverse plekken verschenen: Lourdes, Fatima, Heede….En telkens klinkt Haar boodschap: bekeert u en bidt! Doe boete!

 

Nu had ik al een minibedevaart naar Kevelaer gepland. Al eerder heb ik besloten, omdat de tekenen des tijds aantonen dat we in de eindstrijd zitten, extra bedevaarten in mijn (vakantie)planning opgenomen.

 

Bekeert u, bidt en doe boete.

 

Dat ga ik doen door 1) mijn ziel te reinigen, 2) op bedevaart te gaan en 3) sowieso veel (de rozenkrans) te bidden. 

Maar daarnaast ga ik verder met nog iets belangrijks: Vrede en vreugde verspreiden! Franciscus leert ons dat “wanneer wij iets kwaads zien of horen, wij het goede ernaast moeten zetten”. Met al dat verschrikkelijke nieuws is het makkelijk vergeten dat de wereld ook nog vol mooie dingen zit. Vol met mensen die mooie en goede dingen doen.

 

Laten we het kwaad vergelden met gebed en met het goede doen! 

Ik ga mijn bedevaart opdragen aan de slachtoffers van de vliegramp en van ander oorlogsgeweld, waar ook ter wereld. Bidden jullie met mij mee?

1 Reactie »

Laat alles wat ademt in vrede bestaan

In mijn afspeellijst kwam ik vandaag deze van een jaar of tig geleden tegen….

De tekst raakte bij vandaag bijzonder:

 

Vrede is ver, verder dan ooit
Zo dicht bij huis rusten de wapens nooit
Wat heeft de angst met ons gedaan?
Laat alles wat ademt in vrede bestaan

Macht speelt met macht een donker spel
Bang voor elkaar dreigen ze met de hel
Leer nu of nooit samen te gaan
Laat alles wat ademt in vrede bestaan

Alles wat ademt in vrede bestaan

Hoe vreemd ook de taal, je kunt ‘m verstaan
Laat alles wat ademt in vrede bestaan

Alles wat ademt in vrede bestaan

De machten spelen een spel met de dood
Beide vrezend een ontmoeting in de hel

Life’s not to take but peace us to give

Laat alles wat ademt in vrede bestaan

 

Een reactie plaatsen »

Down to earth….with a big bang!

Het afgelopen weekend lijkt zo kort geleden…..En na dit mooie feest gisteren in één klap weer op aarde geland…

Het zal niemand zijn ontgaan: Boven Oekraïne is een passagiersvliegtuig neergeschoten.

Uitgebreide berichtgeving HIER:

Het voelt onwerkelijk….

Een collega van mij zou een dezer dagen naar familië in Indonesië….Ik weet niet of ze op deze vlucht zat, wel op een soortgelijke….Gedachten gaan rond: zou ze gisteren vliegen of toch eerder of later…

Vlak voor haar vakantie heb ik haar een zakdoekje uit Warfhuizen gegeven.

Tijdens het concert van André Rieu was er een gecombineerd optreden van een Oekraïense zangeres met het Russische Trio ST. Petersburg. Rieu zegt vaak dat “muziek vrede kan brengen. Grenzen en conflicten overbruggen”.  Hoe wrang is dat nu hun landgenoten elkaar het neerhalen van MH17 in de schoenen schuiven…

Ik ben na een slapeloze nacht gestopt met me afvragen naar het waarom….

Het plaatst alles in een grauw grijs perspectief… Ons leven is eindig….En het einde kan onverwachts komen….

Wat rest is het bidden van het meest passende gebed in dit soort tragische situaties:

Weest gegroet,

Maria,

vol van genade.

De Heer is met U.

Gij zijt de gezegende onder de vrouwen,

En gezegend is de vrucht van Uw schoot, Jezus.

Heilige Maria,

Moeder van God,

Bid voor ons zondaars

nu en in het uur van onze dood.

1 Reactie »

Weekendje (over the)TOP!

Ik ben een weekendje met drie vriendinnen naar Maastricht geweest om daar te gaan genieten van al het mooie en lekkere dat deze aloude stad te boeden heeft.

We sliepen even buiten de stad, in een goed hotel. Niet goedkoop (en ook niet erg Franciscaans) maar wel erg praktisch: gelegen (bijna) naast station Maastricht-Randwijk, de A2, naast het AZM en het MECC zeer toegankelijk, zowel met OV als met de auto. Bovendien een uitstekend (glutenvrij verkrijgbaar) ontbijtbuffet, aardig personeel dat WEET wie vaker komt en dat niet alleen waardeert maar ook laat merken door PERSOONLIJKE begroetingen, en praktische ontbijt- en checkuit-tijden. Lees: tot 12:00 uur ontbijt en tot 17:00 uur op zondag uitchecken. Kost wat maar daar krijg je dan ook wat voor! (Voor wie dit ook wil kan hier een kamer boeken).

Vrijdagavond aten we bij Harry’s : hier hebben ze heerlijk eten, waarvan veel biologisch en alles zelf gemaakt. En dat gebracht door leuk, aardig en attent personeel! Vooral het toetje was goddelijk!

Zaterdag geshopt: mijn vriendinnen hebben kleren, tassen, schoenen gekocht en bij Chauvinis : een leuk, klein winkeltje vol met echt Maastrichtse producten. Echt een aanrader, maar je moet hem wel weten te vinden!

Zaterdagavond was echt het hoogtepunt van het weekend: Vrijthof concert van André Rieu en we zijn helemaal los gegaan! We keken onze ogen uit! En HET allerleukste was toch wel een gastoptreden van Amira Willighagen, het kleine 9-jarige zangeresje uit Nijmegen dat Holland’s Got Talent gewonnen heeft!

Hieronder een impressie van een echt (over the)TOP-weekend! En ik wil iedereen bedanken die dit weekend zo geweldig fantastisch heeft gemaakt!

Een reactie plaatsen »

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 568 andere volgers