Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Ik geef je een roosje, mijn Roosje….

Halverwege de jaren ’70 maakte Conny vanden Bosch het volgende liedje:

Gisteren ben ik, semen met 2 busladingen vol parochianen uit Zuid-Oost Drenthe op bedevaart naar Kevelaer geweest. Hier vind je een foto-impressie. in de bus werd dit liedje door de pastoor weer in mijn herinnering gebracht. De pastoor was namelijk de Rozenkrans aan het uitleggen. Hij vertelde over de gebeden, maar ook dat het bidden ervan een teken van liefde is. Dat je Maria door het bidden van de Rozenkrans elke dag een boeketje rozen aanbied. Uit liefde en trouw. “Ik geefje een roosje, mijn Roosje, ik geef je een roos elke dag”. Maria wordt namelijk ook Roos zonder doornen genoemd, vanwege haar onbevlektheid. En daardoor heeft God haar op deze dag ten hemel opgenomen.

Gisteren hebben we het feest van de Franciscaan Maximiliaan Maria Kolbe gevierd in de Mariabasiliek, de Kruisweg gebeden en tijdens de Vespers, naar goed Katholiek gebruik, alvast een voorschot genomen op het Hoogfeest van vandaag, Maria Tenhemelopneming. Uiteraard hebben we op diverse momenten tijdens de dag de rozenkrans gebeden. Vanwege het feest van pater Kolbe en omdat het vrijdag was de droeve geheimen.

De rozenkrans. Een boeketje van rozen voor Maria. Maar wat veel mensen niet weten is dat er naast de traditionele rozenkrans er nog meer rozenkranzen bestaan. Zo is er de rozenkrans van barmhartigheid, een gebedsvorm die zuster Maria Faustina Kowalska in een visieon geopenbaard kreeg.  Hieronder een gezongen, Duitse versie:

En er bestaat ook een rozenkrans die is opgebouwd uit zeven keer zeven wees-gegroeten, de zogeheten franciscaanse rozenkrans van zeven vreugden:

De geloofsgemeenschap viert in Maria’s leven zeven ‘vreugde’, zeven momenten van (intens grote) vreugde’, zeven keer een ‘Laetitia’:
1 De aankondiging van de engel Gabriël, dat zij de moeder zal worden van onze Heer Jezus Christus
2 Het bezoek dat zij brengt aan haar bejaarde nicht Elisabeth over wie zij van de engel Gabriël verneemt dat zij op haar oude dag al zes maanden in verwachting is, terwijl zij eigenlijk geen kinderen kon krijgen
3 Jezus’ geboorte in Bethlehem
4 De aanbidding van de wijzen uit het oosten
5 De terugvinding van de 12-jarige Jezus in de tempel na drie dagen smartelijk zoeken
6 De verrijzenis of opstanding van Jezus uit de doden
7 Maria’s ten hemel opneming

Maar welke ronzenkrans je ook bid, dit gebaar van liefde en trouw heeft, zo hebben velen met mij door de eeuwen al ontdekt een rustgevende werking. Het herhaalde gebed gaat samenvallen met je ademhaling en ik heb al diverse keren gemerkt dat er dan rust in mijn kop komt.

Daarom een gebruik dat van harte aan te bevelen is. “ik geef je een roosje, mijn Roosje, ik geef je een roos elke dag…”!

Een reactie plaatsen »

Wat is mijn geloof me waard? Ben ik bereid voor mijn geloof te sterven?

Wat is mijn geloof me waard? Ben ik bereid voor mijn geloof te sterven als een IS-strijder me met het mes aan de keel dwingt Jezus en Zijn Kerk te verloochenen en ‘de nieuwe leer’ aan te nemen?

martelar van Gorum

Vandaag ‘viert’ de Kerk de martelaren van Gorkum. In 1572 woedde een felle strijd van Geuzen tegen de Spanjaarden. En tegen de Roomse Kerk. In Gorkum stond een Franciscanenklooster en de broeders en geestelijken van de stad werden opgejaagd en hoewel hun beloofd was dat ze veilig zouden zijn, gedwongen om de nieuwe leer aan te nemen of te sterven.

Ze kozen voor het laatste. Zie de wikipedia en op heiligen.net staat een uitvoerige beschrijving.

Wat is mijn geloof me waard? Zou ik, net als de Franciscanen weleer echt bereid zijn mijn leven voor Christus te geven?

Met een knipoog naar Franciscus wijsheidspreuk (zoveel geduld een broeder heeft op het moment dat hij getest wordt heeft hij en meer niet) kan ik daar eerlijk op antwoorden: tot het moment dat het daadwerkelijk van mij ge-eist word zal ik niet zeker weten of ik zou standhouden of dat de wil te overleven sterker is dan mijn geloof.

En dat antwoord benauwd me eigenlijk wel. Als Christenen in het algemeen en Franciscaanse mensen in het bijzorder, worden we opgeroepen Christus na te volgen. In woord EN daad, tot stervens toe…..

Voor mij zijn deze martelaren daarom een groot voorbeeld en een nog grotere uitdaging! Het is o zo makkelijk om over de navolging van Christus te spreken als je een confortabel huis hebt, een goed vervoermiddel, fijne broeders en zusters en familie om je heen, een redelijke gezondheid en ook nog een beetje geld om van te eten, delen en genieten. Maar o zo moeilijk in de praktijk te brengen als jouw leven en dat van je naasten/geliefden ervanaf hangt…..

De martelaren van Gorkum zijn voor mij dan ook een waarschuwing waar fanatisme, voor wat voor ideologie dan ook, toe kan leiden. Ze vormen een blijvend teken van hoe makkelijk iets dat in beginsel goed is door blinde haat en onbeteugeld fanatisme tot iets duivels kan worden omgezet.

Maar ook zijn zij voor mij getuigen van een begin van onze onafhankelijkheid als Nederland. Zij waren de getuigen van de grondlegging van onze grondwettelijke vrijheden waar we zo trots op zijn. En ze zijn ook een teken van hoop in deze tijden van economische crisis en de vluchtelingen-crisis die Europa en een groot deel van de wereld nu in zijn greep houdt: ieder begin van vrijheid, onafhankelijkheid en democratie is moeilijk. Het kost strijd en tijd. Maar zodra er beetje bij beetje een nieuwe gemeenschappeliijke identiteit ontstaat, een volk weer ontdekt wat hun bindt, zal het beter gaan.

Ons mooie Nederlandse democratie is ook niet in één decennium en zonder veel en bloedige strijd ontstaan. Velen zijn dat laatste vergeten. De martelaren van Gorkum echter zullen ons er aan blijven herinneren.

Een reactie plaatsen »

Mijn hart…..

Mijn hart pompt slecht, ik heb ritmestoornissen en een klein beetje een lekkende hartklep. Kortom: hartfalen. Maar met medicijnen is dat goed onder controle te houden en kan ik iedereen nog lang genoeg in de weg zitten en lopen ;-)

Echt geschrokken ben ik niet: het zit in de familie. Wel heeft het me aan het denken gezet: waar ligt mijn hart? Wat wil ik nog doen?

Hieronder zie je in beeld en geluid wat antwoorden op die vraag (Let ook op de teksten!). Voor de meesten zullen daar weinig verrassingen tussen zitten…..

Om te beginnen mijn favoriete vrienden. Daarvoor verwijs ik naar Facebook: als je mijn berichten kunt lezen, hoor je daar bij! Toch wil ik in het bijzonder wel even de OFS noemen…..

Favoriete man zal niemand verbazen. Zijn beeltenis zegt de kenner genoeg. Het is uiteraard deze heilige:

Franciscus en de wolf

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Favoriete vrouw is NIET Clara van Assisi, hoewel zij er heel dichtbij in de buurt komt. Maar onder Franciscus valt eigenlijk niet alleen hijzelf, maar ook alle volgelingen van hem. Zowel van de eerste orde, de tweede orde en ook de reguliere EN seculiere derde orde. Nee, mijn favoriete vrouw is deze Dame:

Favoriete plek op aarde om te zijn is NIET Assisi, hoewel ik daar uiteraard wat mee heb. Mijn favoriete plek op aarde heeft dan ook zeker iets Franciscaans: kijk er maar eens goed rond: wat op alle andere plaatsen waar ook ter wereld groot is, is daar klein en vice versa. Mijn favoriete plek op heel de aarde is Lourdes!

Mijn favoriete plekje in Nederland is een heel specifiek plekje in mijn favoriete Nederlandse stad. Het is de plek waar het altijd druk is en waar jong en oud naar binnen gaat om een bougie op te steken:

Favoriete land:
Vaticaanstad

Favoriete artiest:

Mijn favoriete zangeres (en dat was een heeeele lastige, Kimi Skota, Carla Maffioletti en Amira Willighagen staan hier heel dichtbij, maar zoals jullie zien durft zij nèt iets meer, brrrrr….Was geweldig om live te zien maar IK doe het haar in geen miljoen jaar na!)

Mijn favoriete muziekstuk (en niet alleen dat van mij, ook van de artiest de je in het filmpje ziet en hoort en nog vele anderen):

Mijn favoriete tekst (Met water, dat komt verder op nog terug, ik heb iets met zeeën en vooral rivieren):

http://www.lyricsmode.com/lyrics/d/drs_p/de_veerpont.html

Mijn favoriete carberetier (met wat ik als zijn meest briljante tekst beschouw):

Favoriete Drent:

Favoriete Grunnigers(ook hier komt een boel humor om de hoek kijken):

Favoriete tv-persoonlijkheid( hij daar op het Vrijthof, die Brabo naast de burgermeester, met die bril):

Maastricht (50)

De plek waar mijn hart tot rust komt(voor een aantal zeker herkenbaar):

Clarissen Nijmegen, kapel

En last, but not least de plek die ik voordat mijn hart ermee ophoud nog heel graag heel vaak zou willen bezoeken, hetzij lijfelijk, hetzij virtueel of spiritueel:

Do Bye bye Assisi

Een reactie plaatsen »

Over gedwongen vrije tijd en vakantie

Ik heb op dit moment verplicht vrij. Een dag of 10 geleden kwam ik met benauwdheid in het ziekenhuis te liggen. Daar werd zo’n 6 liter vocht weggeplast en geconstateerd dat ik hartfalen en ritmestoornissen heb. Gelukkig is tijdens een hartcatherisatie gelbeken dat mijn aderen en kransslagaderen rond mijn hart gezond zijn. Ik heb plastabletten, betablokkers, bloedverdunners en bloeddrukverlagende medicijnen mee naar huis gekregen en als ik me aan de doktersvoorschriften houd en trouw alle pillaria inneem, ligt er nog een lang leven voor mij.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik slechts een beetje geschrokken ben. Ik voelde me al een tjd energieloos en niet lekker, maar kon er de vinger niet op leggen. In het ziekenhuis vielen alle puzzelstukjes op hun plek. En als je nagaat dat:

– mijn moeder hartfalen heeft en een hoge bloeddruk

– mijn vader al 4 hartinfarcten heeft gehad

– mijn moeder haar broertje het met het hart heeft (veel te dik tussenschot)

– mijn moeder haar vader plotseling aan een hartstilstand is overleden

– mijn vader zijn ene broertje een virus op zijn hartkleppen heeft gehad

– mijn vader zijn andere broertje een hersenbloeding heeft gehad

– mijn vader zijn moeder plots aan het hart is overleden

– mijn vader zijn moeder haar zus al diverse beroertes heeft gehad

En bijna iedereen suikerziekte en een (toren-)hoog cholesterol gehalte heeft……

Verbaast mij het helemaal niks dat ik ook iets aan het hart heb. Ik mag alleen van geluk spreken dat ik een zeer alerte huisarts heb EN dat in de nacht dat ik opgenomen ben, mijn beschermengel me gewaarschuwd heeft. Anders zat ik nu op een wolkje en niet achter de pc om dit te tikken….

Voorlopig ben ik nog even thuis. Ik moet kalm aan doen. Morgen heb ik een afspraak met de bedrijfsarts, ik wil namelijk graag weer wat nuttigs doen (naast bidden) en weer aan het werk.

Verder kijk ik uit naar mijn vakantie. Kevelaer wordt hem niet, maar ik heb nog een leuk reisje naar de Hautes-Pyrenées op het programma staan. Vanuit het altijd mooie Mestreech alwaar rond de datum van vertrek ut preuvinemint gehouden wordt. Hoewel ik ook dolgraag 4 juli op het grote plein zou zitten, heb ik ook daar erg veel zin in. Verder heb ik niet zo veel plannen: dit reisje kost het nodige geld en ik heb nog steeds geen geldboom in de tuin of Gaston op de stoep staan.

Maar ik zal voor iedereen in de Slevrouwe en bij de grot een kaarsje opsteken. En volgend jaar wil ik via Italië naar mijn favoriete land.

1 Reactie »

Kleren maken de vrouw……

Kleren maken de man….en ook de vrouw. Wat je aanhebt, zegt iets over jou. Het is veel meer dan alleen een omhulsel of bedekking.

In de oudheid (en in sommige religies en streken nog steeds) bieden kleren bescherming. Bescherming tegen de verzengende zon en tegen hitsige figuren met duistere bedoelingen. Wij echter leven ongebonden in een land waar de zon, als die al niet door regenwolken verdreven is, mild is en de mensen nuchter. Waar hele volksstammen hun lijf bedekken, lijken modieuze westerlingen zoveel mogelijk van hun lichaam te willen ‘showen’. En iedereen heeft hier een mening over andervrouws kleding, zoveel werd afgelopen week wel duidelijk.

Zo heeft de dochter van een niet onomstreden ex-priester voor veel opschudding gezord met een kledingstuk dat in de meida al gauw ‘de scheurjurk’ werd genoemd: de jurk die Nederland in twee scheurde.

De scheurjurk

De scheurjurk

DIT lapje stof dus. En eerlijk is eerlijk: ik vond en vind het 3 x niks. Veel te bloot…..Het is echter minstens 10.000.000.000.000 x beter dan de zeer onflatteuze hobbezak die ze uiteindelijk aan had……Als ik haar was, lag mijn stylingsadviseur nu met het schaamrood op de kaken in de goot! Kijk, vergelijk en huiver…..

Trijntje - fail

Wat dat betreft had ze nog beter een mooie burka kunnen aantrekken!

Over burka’s gesproken….

Dat was dus deze week de 2e discussie: het burkaverbod. Wat zal ik er eens over zeggen? Ik vind zo’n burka net zo onaantrekkelijk als Trijntjes kleding. Bovendien kijk ik iemand graag recht in zijn of haar gezicht aan. Op zich lijkt het dus helemaal niet zo’n  gek idee…..

Toch ben ik tegen. Als ik sommige politici hoor is een burkaverbod slechts een opstapje naar nog meer kledingverboden (met name hoofdbedekkende kleding die met Islam ge-associeerd worden). Wat mag je strakjes als vrouw dan nog dragen?

Het begint nog met een burka, maar ik vrees dat al snel hoofddoekjes gaan volgen. Omdat die voor Islamitische vrouwen onderdrukkend werken. Maar je mag volgens artikel 1 van de Universele Rechten van de Mens (EN ONZE GRONDWET!!!!) geen mensen discrimineren op grond van hun geloof.

Voor ons westerlingen hoort hoofddoek bij de Islam. Maar Islamitische vrouwen zijn lang niet de enigen die zo’n ding dragen! Ook ons Christendom roept vrouwen op het hoofd gesluierd te houden. Vele generaties Katholieken dragen mantilla’s en ibij de protestanten worden hoedjes gedragen……Laten we de overige hoofddoekjesdraagsters buiten de Moslima’s eens opsommen:

Hindoes, nonnen en andere kloosterzusters, kankerpatiënten…..mensen die niet tegen de zon kunnen……En nog veel meer!

Als dit door zet, moet iedereen haar hoofddoekje of sluier afdoen…..Alleen maar omdat wij bang zijn voor de Islam….Angst is altijd een slechte raadgever.

Kleren maken de man EN de vrouw. Geen burkaverbod dus.Van mij mag iedereen in principe dragen wat hij/zij wil. IMaar dat betekend niet dat iedereen zich overal in welke kleding dan ook maar naar binnen zou mogen begeven….Wat mij betreft mag je in sommige openbare gebouwen als ziekenhuizen, kerken en andere gebedshuizen wat regels opstellen: het moet nog wel gepast zijn.

.Ik pleit hierbij  dan ook voor Agehele Kledingvoorschriften voor openbare gebouwen en bepaalde openbare ruimtes.

WANT WAAROM ZOU HALIMA MET HAAR BURKA niet IN DE TRAM MOGEN EN OME HENK IN ZIJN NIKSIE MET ONBEDEKTE SNIKKEL wel??????

Verboden zijn ingegeven door angst. In plaats van de angst te laten regeren, moeten we eerst maar eens bedenken wat normaal is (naast een bijna niet meer bestaande dialect popgroep uit de Achterhoek) en wat we gepast vinden. En dat is helemaal niet zo moeilijk en gek: immers bekende zaken als Holland Casino en Fontana kennen al kledingvoorschriften en er is niemand die dat ongepast vind. Sterker nog: ze onderscheiden zich er juist in positieve zin mee!

We leven in de 21e eeuw. In een wereld waar niet iedereen in dezelfde (weers)omstandigheden leeft en niet iedereen dezelfde kledingsmaak en -stijl heeft.

Maar het lijkt wel dat we na de vrije jaren ’60 en ’70 waarin iedereen nog verschillend mocht zijn, weer steeds meer hetzelfde moeten willen Althans volgens de commercie. En die schrijft veel vlees voor. Hoe bloter hoe beter. Sex sells en zo zijn vrouwen langzaamaan weer in sexslaven voor de mannen veranderd. En als ik zie wat er in de H&M’s hangt, krijg ik meer en meer de neiging mijn kleren op de Beverwijkse Bazaar te kopen. Bij een Turkse oma in een lang gewaad.

Gelukkig las ik afgelopen week dit artikel in de Metro. Ik heb eens op de webstek gekeken en wat ik daar las spreekt mij erg aan. Ik ben dus niet de enige die op zoek is naar leuke kleding die flatteus en modieus is, maar niet meteen mijn borsten en kont aan iedereen die daar geen bal mee te maken heeft laat zien…..

Ik ga binnenkort op http://www.nesci.nl/ een mooie lange rok bestellen. Eindelijk. Want kleren zijn er niet om van vrouwen moderne sexslaven op een vleeskeurderij te maken. Maar kleren maken wel degelijk de vrouw!

3 reacties »

Nu is het uur…..

Nu is het uur….

De afgelopen dagen hebi k in Stad en Ommeland oftewel Groningen en het omliggende platteland door gebracht. En in de afgelopen dagen  klinkt als een refrein het woord ‘uur’ overal in door…

Het begon met de trein, die op een bepaald uur liep en me naar Nieuweschans zou brengen. Na al eerder de afgelopen week me geestelijk gewassen te hebben in het Sacrament van de Biecht, was het donderdag tijd voor een lichamelijk bad. In het kuuroord Fontana.

In Fontana (en ook al op hun webstek) wordt je er telkens op gewezen dat het water heilzaam, weldadig en warm is, maar dat er overal een tijd en uur voor is. Te veel en lang baden achter elkaar schijnt een tegengesteld effect te hebben. Er wordt aangeraden het baden af te wisselen met een rusttijd om zowel lichaam als geest bij te laten komen en de mineralen optimaal hun werking te laten doen.

Dat logisch en bekend: ook in ons liturgisch jaar zitten tussen de baden van weldadigheid van de Grote Feesten rustige periodes om ons voor te bereiden op het volgende…..

Nadat ook mijn lichaam gereinigd was en tot rust gekomen ging het terug naar Groningen voor de eerste van de bezinningsmomenten die er dit jaar voor het eerst in de kathedraal georganiseerd werden.

Het totale programma staat hier.

De pastores ontvingen onze kleine groep hartelijk. We kregen alvast een inkijkje in de viering en diverse teksten werden gedurende dagen nader toegelicht, waaronder veel (Latijnse) gezangen.

Zowel tijdens de bezinningsmomenten als de vieringen werd gewezen op het door Johannes in zijn Evangelie aangehaalde woord ‘uur’.

“Toen Jezus’ uur gekomen was” “Nu was het uur aangebroken” en zo voort….

Nu is het uur….

Toen ik vanmorgen mijn dagelijkse meditatie op FB opende, kwam de tekst “Everything has its seasun” op mijn scherm.

Dit hele Paas-Tridiüm doet mij aan het nummer van The Byrds denken: Turn, turn turn.

Volgens de Wikipediais de tekst van het nummer genomen uit Prediker 3, 1-8.

Alles heeft zijn uur.

Nu is het uur van de Verrijzenis: Christus resurrexit!

Een reactie plaatsen »

Regels: waarom eigenlijk? Nou, hierom!

Regels en regeltjes. Altijd en overal hebben we er mee te maken. Sommigen zijn opgetekend in wetboeken, anderen zijn door God gegeven (de 10 geboden) anderen zijn ongeschreven, maar worden wel verondersteld algemeen bekend te zijn.

Regels regelen hoe je met elkaar om wilt gaan. Leiden alles in goede banen. Beschermen de (zwakkere) burger.  In Nederland hebben we er echter een gruwelijke  hekel aan. En lijkt het wel volkssport nummer 1 om de regels ongestraft proberen te breken!

De Tien Geboden? Dat is iets van vroeger, die vind je grotendeels terug in het wetboek, en wat daar niet in staat is heden ten dage niet meer relevant. Snelheidslimiet? Geld niet voor mij, zolang ik niet gepakt wordt kan ik rustig met 180 over de A28. Rood licht? Het was net oranje! Richting aangeven bij het verlaten van een rotonde? Ze zien toch zo wel waar ik heen ga? Dat anderen voor Jan-met-de-korte-achternaam staan te wachten of er snel even bij een ander voorschieten en daardoor vele bijna-aanrijdinkjes gebeuren is niet mijn porbleem! Zwartrijden in de trein: ach die NS is al zo duur, en controle is er nauwelijks.”

Regels breken. Volkssport nummer 1. De pakkans is zeer klein. En als je toevallig op je gedrag wordt aangesproken of je tegen een boete aanloopt, geef je gewoon een grote mond, onder het mom van “HA, WIE DOET ME WAT??”

“Schelden doet geen zeer dus iedereen die me wat in de weg legt scheld ik de huid vol. In eerste instantie natuurlijk God, met zijn stomme geboden die me vertellen dat ik niks mag behalve braaf bidden en zoet zijn. Lijkt me moeder wel. Bah. En natuurlijk ook iedereen die me in de weg loopt en fietst en rijd. En dan vooral de politiek die zorgt dat ik steens minder geld overhoud voor leuke dingen.

Maar wie het vooral moeten ontgelden, zijn die vermalledijde gezagsdragers die het (overheids)beleid moeten uitvoeren. De Kerk (één corrupte kindernaaiende homobende), de brandweer (die de staat afzet) en de ambulancemedewerkers die mijn sensatielust beteugelen.

En het allerergst zijn de lui die daarbij ook nog boetes uitdelen: parkeerbeheer, politie en conducteurs! Vooral die laatsten. Denken dat ze agentje mogen spelen. Die lui die sla ik gewoon in elkaar…..”

Wat jullie hierboven lezen is gelukkig ABSOLUUT NIET mijn standpunt. Maar het lijkt wel voor een steeds groter lijkende groep mensen op te gaan, lees maar in de krant: in één weekend tijd zijn op diverse plekken meerdere conducteurs mishandeld….Eigenlijk te zot voor woorden!

Regels zijn vaak een belemmering. Maar zonder regels zou het recht van de sterkste gelden en zou de zwakkere medemens het onderspit moeten delven. Dat geld in eerste instantie voor DE regels bij uitstek: de 10 geboden.Wie immers Gods geboden en de rest van de Bijbel aandachtig met het hart leest, leest vooral een God die zich om de mens bekommert en daarbij degene die in de ogen van de medemens het minst wordt geacht, weer z’n plaats teruggeeft. En vervolgens gedlt dit voor alle andere regels die wij kennen. Zowel de geschreven regels, als de ongeschreven regels. Regels afschaffen? In eerste instantie zouden veel mensen dit niet eens erg vinden, als het al zou opvallen. Totdat ZIJ de zwakste schakel blijken te zijn en het hun beurt is en er niemand meer is die het voor hen opneemt……

Nee, geef mij maar regels. Want alleen met goede regels kan iedereen zich ontplooien naar de mens zoals God die bedoelt heeft. Daarom zeg ik: Regels: waarom? Daarom!

Een reactie plaatsen »

Hoe voorzichtig moet je zijn? Hoe om te gaan met het drama in Parijs…..

Het drama in Parijs voert in de kranten nog steeds de boventoon. Het heeft heel veel mensen geraakt. Zowel Christenen, journalisten als moslims.

Hoe geef je dat een plek? Hoe bespreek je het met elkaar? Als samenleving en als school?

Hoe het niet moet konden we in de krant lezen: Op een openbare school met zowel Christenen als Moslims had een leraar een poster van Charlie Hebdo opgehangen. Zonder waarschuwing vooralf en zonder na te denken over de mogelijke gevolgen van zijn actie op de leerlingen. Zie het artikel in de Telegraaf HIER.

Deze gebeurtenis heeft vervolgens een storm aan commentaar uit allerlei hoek opgeleverd en nu ga ik ook nog even een duitje in het zakje doen.

Ik vind dat de leraar niet zijn excuses hoeft aan te bieden, daarvoor is het te laat! Wel moet hij op staande voet ontslagen worden.

Ik begrijp hem wel, MAAR hij begrijpt duidelijk zijn leerlingen niet. En een leraar die zijn leerlingen niet begrijpt en daar ook VOORAF geen tijd in wil steken om een poging te doen om in gesprek te gaan, daar vraag ik mij van af of hij/zij überhaupt wel op een school hoort les te geven. Losstaand van het onderwerp. En die directrice zou ook weg moeten. Per gisteren. Want zoals zij zich over die lleerlingen uitlaatte……”Maar men moet zich realiseren dat het hier niet om leerlingen van havo of vwo gaat; deze groep snapt de afbeelding niet.” Welnu, DAAR is de school toch voor? Om ze dat te láten snappen! Om hen wat bij te brengen.  Door docenten en een directie die de leerlingen begrijpt en graag met hen in gesprek gaat. En daarbij heftige onderwerpen niet schuwt.

Het was een heel ander verhaal geweest als de leraar vooraf had aangekondigd aan zijn leerlingen dat hij de volgende les het erover ging hebben en een poster als lesmateriaal ging gebruiken. DAN hadden leerlingen de mogelijkheid gehad aan te geven wat de bewuste poster bij hun oproept. Dan hadden ze eventueel weg kunnen blijven of kunnen aangeven waarom de beuwste poster voor hun aanstootgevend is. En was er een sfeer van leerzame discussie ontstaan waarin ruimte zou zijn geweest voor vele visies en belevingen. Echt een gemiste kans…..

Nu stonden de leerlingen en de directie voor een voldongen feit. En de leraar had kennenlijk geen flauw idee van de impact van de aanslagen en de posters op zijn leerlingen. Hij wou een persoonlijk standpunt uitdragen. Vrije meningsuiting, weet je wel. Moet kunnen. *kuch* *braak*

Ik ben geen moslima en heb niks tegen homoseksuelen, maar ik vind de bewuste poster en ook andere van Charlie Hebdo wel erg onsmakelijk en op het randje. Ik kan kan me er dus wel wat bij voorstellen dat ze zulke heftige reacties oproepen.

En dan komt bij mij de hamvraag op: hoe ver kun je gaan? Hoe voorzichtig moet je zijn met het ‘onder het mom van vrije meningsuiting’ uitlatingen doen waarvan je WEET (of dankzij waarschuwingen) redelijkerwijs zou kunnen moeten vermoeden dat ze voor een deel van de bevolking kwetsend dan wel uitermate kwetsend zijn?

Ik denk dat het tijd is om dit met ALLE bevolkingsgroepen in alle openheid en in KALMTE te bediscussiëren.

Vrije meningsuiting is een groot goed, maar ECHTE vrijheid en vrijheid van meningsuiting houd ook rekening met anderen. Leid tot dialoog met WOORDEN (niet met wapens). Legt gevoeligheden bloot om de wonden te verzorgen. NIET om er zout in  te strooien. En ECHTE vrijheid van meningsuiting is voor IEDEREEN! Niet alleen voor Christenen en atheïsten, maar ook voor Moslims. Wat dat betreft kunnen we veel van Franciscus ontmoeting met de sultan leren!

In een democratie en op een openbare school met leerlingen met diverse achtergronden moeten we met iedereen respectvol rekening houden.  Want iedereen heeft recht op vrijheid van Godsdienst, en van meningsuiting.

Misschien dat ik het verhaal van Franciscus en de ontmoeting met de Sultan maar eens ga opsturen naar Heemskerk. Want dat het zo niet moet, DAAR is iedereen het wel over eens.

Het wordt een lange, hete lente en zomer want ik denk dat de discussie nu pas (eindelijk) gaat beginnen!

Een reactie plaatsen »

Je suis Charlie

Het nieuwe jaar begint dus goed. NOT. Deze week is Parijs en de rest van de wereld opgeschrikt door de aanslag op het satirische weekblad Charlie Hebdo. Een mijns inziens laffe daad tegen de persvrijheid.

Persvrijheid. Al eerder heb ik erover geblogd. Persvrijheid is een groot goed. Maar als ik heel eerlijk ben, zijn de cartoons van C.H. wel erg op het randje, zoniet erover. Rijst de GROTE vraag: Mag een journalist alles zeggen en doen?

Ik denk dat wanneer een journalist O.H. in de val lokt, hij te ver gaat. Ook een aantal van de cartoons van C.H. gaan voor mij te ver. Maar ik zie dat als onderwerp van maatscahppelijke discussie. Niet iets dat door de overheid geregeld moet worden. En als je het ergens niet mee eens bent, kun je dat ook anders uiten. Zonder geweren! Zonder doodsbedreigingen! En zonder bloedvergieten!

Een maatschappij zonder satire en kritiek en onafhankelijke journalisten met lef loopt een zeer groot risico tot het verglijden in een dictatuur. Kijk maar eens wat er in Turkije gebeurt…..Persvrijheid is daar ver te zoeken op dit moment……

Ik ben het niet met wat het weekblad Charlie publiceert eens, maar ik leef intens mee met de familie van de vermoorde hoofdredacteur en zijn medewerkers. En hoop van harte dat dit niet ongestraft blijft. Persvrijheid is lasig, maar wel een groot goed! En daar moeten we voor vechten om te behouden!

JE SUIS CHARLIE!

Een reactie plaatsen »

Komt laten wij aanbidden….

Vandaag wordt in onze kerkprovincie alvast Driekoningen gevierd. Hoewel het eigenlijke Hoogfeest pas dinsdag is (!) wil ik er toch bij stil staan.

In het beroemde Kerstlied ‘Adeste Fideles’ komt de rol van deze koningen (of waren het wijzen) heel duidelijk naar voren. Ze komen om Jezus, de grote Koning, te aanbidden.

Aanbidden. Dat woord heeft in onze tijd een beetje een negatieve bijsmaak gekregen. Vooral omdat niet-Katholieken vaak denken dat we ook onze heiligen aanbidden. En volgens de Bijbel komt aanbidding alleen God zelf toe. En Zijn Zoon natuurlijk….

In sommige vertalingen is aanbidden vervangen door eer bewijzen. Ik vind dit zelf een veel betere term. Eer bewijzen.

Eer bewijzen doe je in eerste instantie God zelf. Maar ook, zij het op een andere manier, Zijn Moeder Maria, de heiligen, onze ouders en al wie wij belangrijk achten. Ieder op de wijze die H(h)em/haar toekomt.

De koningen annex wijzen komen Christus eer bewijzen. Ze doen dat door hun houding en door offers. Een voorbeeld denk ik voor ons. Wanneer we Hem alleen eren met onze lippen, doen we Hem tekort! Hem eer bewijzen is een grond-houding van dankbaarheid en nederigheid. Maar niet in valse nederigheid die zichzelf neerhaalt! Echte nederigheid betekend dat je weet wie je bent. Wat je waard bent. En wat je plaats in het grotere geheel is. Dit geld voor onze verhouding met de mensen om ons heen, en meer nog in onze relatie met God.

De wijzen brengen Christus eer. Ze weten dat zij een hoge positie bekleden, maar óók dat het Christus-kind in Gods wereldorde boven hun staat. Het één sluit het andere niet uit! Het is geen teken van zwakte om de ander hoger te achten, zolang je jezelf maar niet minder acht dan je bent.

Laten wij het voorbeeld van de wijzen volgen. Komt laten wij aanbidden. Venite adoremus! (tekst zie hier)

Een reactie plaatsen »

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 593 andere volgers