Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Hoe voorzichtig moet je zijn? Hoe om te gaan met het drama in Parijs…..

Het drama in Parijs voert in de kranten nog steeds de boventoon. Het heeft heel veel mensen geraakt. Zowel Christenen, journalisten als moslims.

Hoe geef je dat een plek? Hoe bespreek je het met elkaar? Als samenleving en als school?

Hoe het niet moet konden we in de krant lezen: Op een openbare school met zowel Christenen als Moslims had een leraar een poster van Charlie Hebdo opgehangen. Zonder waarschuwing vooralf en zonder na te denken over de mogelijke gevolgen van zijn actie op de leerlingen. Zie het artikel in de Telegraaf HIER.

Deze gebeurtenis heeft vervolgens een storm aan commentaar uit allerlei hoek opgeleverd en nu ga ik ook nog even een duitje in het zakje doen.

Ik vind dat de leraar niet zijn excuses hoeft aan te bieden, daarvoor is het te laat! Wel moet hij op staande voet ontslagen worden.

Ik begrijp hem wel, MAAR hij begrijpt duidelijk zijn leerlingen niet. En een leraar die zijn leerlingen niet begrijpt en daar ook VOORAF geen tijd in wil steken om een poging te doen om in gesprek te gaan, daar vraag ik mij van af of hij/zij überhaupt wel op een school hoort les te geven. Losstaand van het onderwerp. En die directrice zou ook weg moeten. Per gisteren. Want zoals zij zich over die lleerlingen uitlaatte……”Maar men moet zich realiseren dat het hier niet om leerlingen van havo of vwo gaat; deze groep snapt de afbeelding niet.” Welnu, DAAR is de school toch voor? Om ze dat te láten snappen! Om hen wat bij te brengen.  Door docenten en een directie die de leerlingen begrijpt en graag met hen in gesprek gaat. En daarbij heftige onderwerpen niet schuwt.

Het was een heel ander verhaal geweest als de leraar vooraf had aangekondigd aan zijn leerlingen dat hij de volgende les het erover ging hebben en een poster als lesmateriaal ging gebruiken. DAN hadden leerlingen de mogelijkheid gehad aan te geven wat de bewuste poster bij hun oproept. Dan hadden ze eventueel weg kunnen blijven of kunnen aangeven waarom de beuwste poster voor hun aanstootgevend is. En was er een sfeer van leerzame discussie ontstaan waarin ruimte zou zijn geweest voor vele visies en belevingen. Echt een gemiste kans…..

Nu stonden de leerlingen en de directie voor een voldongen feit. En de leraar had kennenlijk geen flauw idee van de impact van de aanslagen en de posters op zijn leerlingen. Hij wou een persoonlijk standpunt uitdragen. Vrije meningsuiting, weet je wel. Moet kunnen. *kuch* *braak*

Ik ben geen moslima en heb niks tegen homoseksuelen, maar ik vind de bewuste poster en ook andere van Charlie Hebdo wel erg onsmakelijk en op het randje. Ik kan kan me er dus wel wat bij voorstellen dat ze zulke heftige reacties oproepen.

En dan komt bij mij de hamvraag op: hoe ver kun je gaan? Hoe voorzichtig moet je zijn met het ‘onder het mom van vrije meningsuiting’ uitlatingen doen waarvan je WEET (of dankzij waarschuwingen) redelijkerwijs zou kunnen moeten vermoeden dat ze voor een deel van de bevolking kwetsend dan wel uitermate kwetsend zijn?

Ik denk dat het tijd is om dit met ALLE bevolkingsgroepen in alle openheid en in KALMTE te bediscussiëren.

Vrije meningsuiting is een groot goed, maar ECHTE vrijheid en vrijheid van meningsuiting houd ook rekening met anderen. Leid tot dialoog met WOORDEN (niet met wapens). Legt gevoeligheden bloot om de wonden te verzorgen. NIET om er zout in  te strooien. En ECHTE vrijheid van meningsuiting is voor IEDEREEN! Niet alleen voor Christenen en atheïsten, maar ook voor Moslims. Wat dat betreft kunnen we veel van Franciscus ontmoeting met de sultan leren!

In een democratie en op een openbare school met leerlingen met diverse achtergronden moeten we met iedereen respectvol rekening houden.  Want iedereen heeft recht op vrijheid van Godsdienst, en van meningsuiting.

Misschien dat ik het verhaal van Franciscus en de ontmoeting met de Sultan maar eens ga opsturen naar Heemskerk. Want dat het zo niet moet, DAAR is iedereen het wel over eens.

Het wordt een lange, hete lente en zomer want ik denk dat de discussie nu pas (eindelijk) gaat beginnen!

Een reactie plaatsen »

Je suis Charlie

Het nieuwe jaar begint dus goed. NOT. Deze week is Parijs en de rest van de wereld opgeschrikt door de aanslag op het satirische weekblad Charlie Hebdo. Een mijns inziens laffe daad tegen de persvrijheid.

Persvrijheid. Al eerder heb ik erover geblogd. Persvrijheid is een groot goed. Maar als ik heel eerlijk ben, zijn de cartoons van C.H. wel erg op het randje, zoniet erover. Rijst de GROTE vraag: Mag een journalist alles zeggen en doen?

Ik denk dat wanneer een journalist O.H. in de val lokt, hij te ver gaat. Ook een aantal van de cartoons van C.H. gaan voor mij te ver. Maar ik zie dat als onderwerp van maatscahppelijke discussie. Niet iets dat door de overheid geregeld moet worden. En als je het ergens niet mee eens bent, kun je dat ook anders uiten. Zonder geweren! Zonder doodsbedreigingen! En zonder bloedvergieten!

Een maatschappij zonder satire en kritiek en onafhankelijke journalisten met lef loopt een zeer groot risico tot het verglijden in een dictatuur. Kijk maar eens wat er in Turkije gebeurt…..Persvrijheid is daar ver te zoeken op dit moment……

Ik ben het niet met wat het weekblad Charlie publiceert eens, maar ik leef intens mee met de familie van de vermoorde hoofdredacteur en zijn medewerkers. En hoop van harte dat dit niet ongestraft blijft. Persvrijheid is lasig, maar wel een groot goed! En daar moeten we voor vechten om te behouden!

JE SUIS CHARLIE!

Een reactie plaatsen »

Komt laten wij aanbidden….

Vandaag wordt in onze kerkprovincie alvast Driekoningen gevierd. Hoewel het eigenlijke Hoogfeest pas dinsdag is (!) wil ik er toch bij stil staan.

In het beroemde Kerstlied ‘Adeste Fideles’ komt de rol van deze koningen (of waren het wijzen) heel duidelijk naar voren. Ze komen om Jezus, de grote Koning, te aanbidden.

Aanbidden. Dat woord heeft in onze tijd een beetje een negatieve bijsmaak gekregen. Vooral omdat niet-Katholieken vaak denken dat we ook onze heiligen aanbidden. En volgens de Bijbel komt aanbidding alleen God zelf toe. En Zijn Zoon natuurlijk….

In sommige vertalingen is aanbidden vervangen door eer bewijzen. Ik vind dit zelf een veel betere term. Eer bewijzen.

Eer bewijzen doe je in eerste instantie God zelf. Maar ook, zij het op een andere manier, Zijn Moeder Maria, de heiligen, onze ouders en al wie wij belangrijk achten. Ieder op de wijze die H(h)em/haar toekomt.

De koningen annex wijzen komen Christus eer bewijzen. Ze doen dat door hun houding en door offers. Een voorbeeld denk ik voor ons. Wanneer we Hem alleen eren met onze lippen, doen we Hem tekort! Hem eer bewijzen is een grond-houding van dankbaarheid en nederigheid. Maar niet in valse nederigheid die zichzelf neerhaalt! Echte nederigheid betekend dat je weet wie je bent. Wat je waard bent. En wat je plaats in het grotere geheel is. Dit geld voor onze verhouding met de mensen om ons heen, en meer nog in onze relatie met God.

De wijzen brengen Christus eer. Ze weten dat zij een hoge positie bekleden, maar óók dat het Christus-kind in Gods wereldorde boven hun staat. Het één sluit het andere niet uit! Het is geen teken van zwakte om de ander hoger te achten, zolang je jezelf maar niet minder acht dan je bent.

Laten wij het voorbeeld van de wijzen volgen. Komt laten wij aanbidden. Venite adoremus! (tekst zie hier)

Een reactie plaatsen »

2015: Een goed begin…..

Het is al weer 3 januari…..De champagne is op, de oliebollen ook en het vuurwerk al weer gedoofd. We staan aan het begin van een nieuw jaar. Het jaar van het Godgewijde leven. Helaas zijn we al weer opgeschrikt door de uitspraken en gedragingen van enkele figuren in onze Kerk.

Wat moet je daar mee? Franciscus geeft het antwoord: Bidden.

We moeten bidden voor onze priesters, bisschoppen, kardinalen en de paus. Of we het nu eens zijn met hun uitspraken (of juist niet): het valt anno 2015 niet mee, voor geen enkele Christen, om in ons drukke bestaan de stem van Gods Geest te onderscheiden. Om uit de vele borden die er in de wereld staan de juiste Weg te vinden. Om de balans in het leven te vinden dan wel te herstellen. Dit geldt evenzo voor de mensen die door God geroepen zijn om ons naar Zijn Waarheid te leiden.

De vraag is steeds: Wat is wijsheid? Hoe kun je de Leer van de Kerk op een barmhartige wijze laten zien? Hoever moet je hiervoor gaan? Wat kan wel en wat kan niet?

Alleen God weet wat echte wijsheid is. Het is daarom noodzakelijk dat wi minstens dagelijks voor inzicht en Zijn wijsheid bidden. Voor onzelf, maar zeker ook voor alle priesters, bisschoppen, kardinalen, religieuzen en de paus.

In een wereld die echter steeds sneller en sneller gaat met steeds meer en meer indrukken en dingen die om aandacht schreeuwen, is het lastig hiervoor tijd te maken. Daarom is het zo belangrijk dat er religieuzen zijn, wier levenswerk het is te bidden voor degenen die zelf niet (meer) bidden kunnen.

Heer Paus heeft het Kerkelijk jaar 2014-2016 uitgeroepen tot jaar van het Godgewijde leven. Laten we dit jaar goed beginnen door ons bij de biddende en weldoende congregaties aan te sluiten. Laten we elk dit jaar één in ons gedachten nemen samen met een priester of bisschop of kardinaal (of heer paus) en speciaal daarvoor bidden.

Ik zal hier speciaal Pater Benny (van Facebook) aanhalen die een initiatief begonnen is waarop ik hier eigenlijk een beetje voortbrei: op Facebook roept hij op tot gebed specifiek voor bisschop Bonny en zelf zal hij voor hem iedere vrijdag de H. Mis opdragen en de Mgr. opdragen aan het H. Hart van Jezus.

Laten wij hetzlefde doen. Voor de congregatie die wij dit jaar van het Godgewijde leven ‘adopteren’ en voor een specifieke herder in onze Kerk. Ik zal voor de zusters Clarissen van “De Bron” bidden, voor Mgr. Bonny en voor mijn eigen Kardinaal Eijk.

En als we bidden, laten we dan ook niet vergeten God te loven voor al het goede dat Hij ons stuurt op ons pad.

Zalig nieuwjaar en moge de Heer u vrede geven en vreugde en alle goeds!

2 reacties »

Over vrijheid van meningsuiting, persvrijheid en vrijheid van politici…..

Er was eens een jongen die graag de politiek in wou. Die jongen komt uit een beroemde familie. Op een dag ontdekt hij dat hij niet op vrouwen valt….

Hij ontmoet een leuke theaterproducent die tevens een showrubriek bij een bekende omroep presenteert…..

Ik ga het inderdaad hebben over Onno Hoes.

Die, in mijn ogen, het slachtoffer is van het beroep van zijn ex-man Albert Verlinde.

Al jaren heeft die succes waar velen hetzelfde tervergeefs proberen.

Al jaren laat Albert de laatste showbiss roddels zien, maar wel op journalistiek hoogstaande wijze: mensen worden vóór uitzending benadert, er wordt hoor- en wederhoor toegepast en wie iets NIET uitgezonden hebben, kan bezwaar aantekenen.

Ik ben van mening dat persvrijheid een groot goed is, mits het gericht is op het aankaarten van misstanden en NIET, zoals hier is gebeurt, op het kapotmaken van mensen.

Natuurlijk moet een burgermeester er rekening mee houden dat alles wat hij/zij doet onder een vergrootglas ligt. MAAR MAG ER AUB OOK NOG WAT PRIVÉ BLIJVEN? Ik wil niet weten wat mijn burgermeester in bed met zijn vrouw doet, hoevaak hij de rosse buurt bezoekt en al helemaal niet waar H. Huisman op kikt……

Wat heer Hoes doet is bedenkelijk. Maar hij is niet de enige politucus die een scheve schaats rijdt., Is dat nu echt zoveel ophef waard? Veel dingen komen niet in de krant, maar wat Onno Hoes doet is wereldnieuws. Ik durf te beweren: als hij hetero was geweest EN niet getrouwd met Albert Verlinde, had geen haan ernaar gekraaid of was het hooguit een drie-regelig bericht in de lokale krant geworden.

Maar hij WAS getrouwd met Albert Verlinde en ZIJN succes wordt hem niet gegund. De publieke omroepen weren al jaren zijn musicals (tenzij het echt niet anders kan) en al eerder heeft men gepoogd Albert kapot te maken.

En dan betichten ze HEM van riooljournalistiek…..

Dit alles is, samen met de zwartepietendiscussie, het bewijs dat we in Nederland sinds de ‘goede oude VOC-tijd’ maar bitter weinig vooruit zijn gegaan qua beschaving en gelijkheid voor iedereen…..Zeker wat betreft homuseksuelen, lesbiënnes, transgenders en alles wat niet in ons superieure blanke Calvinistische straatje past.

Wat mij betreft had Onno niet hoeven vertrekken. Maar hij heeft helaas wel gelijk: dit drukt te veel op het imago van Maastricht. Hij heeft daarom zijn functie neergelegd.

En zo heeft de riooljouranlist gewonnen…..En een gevaarlijk precedent voor de toekomst gezet…..

Als je één politicus weg kunt pesten door hem in een penibele situatie te lokken……dan lukt het met anderen misschien ook….

Wat wordt het volgende POWNED item? Minister Hennis die met een korporaal in een tank zoent? En alvast wat uittrekt?

Minister Opstelten die een brood uit een winkel lijkt te stelen?

Door deze journalist zijn allepolitici  en publieke figuren vogelvrij geworden. Nee, we gaan wat mij betreft niet de goede kant op….Zo krijgen de voorstanders van een Zwarte zwarte Piet meer en meer gelijk: we leven zolangzamerhand in het Wilde Westen van Amerika!

Een reactie plaatsen »

Advent: een blik in de tijd…..

Het is weer Advent. Afgelopen zondag hebben we het tweede kaarsje aangestoken. We bereiden ons voor op de komst van Christus. In de eerste plaats op Zijn komst als Kerstkind. Maar ook op Zijn tweede komst, als rechtvaardige Rechter die ieder naar zijn of haar werken zal beoordelen….

Het is een spannende tijd: we zien het licht buiten tanen. We zijn in afwachting van het Licht der wereld. Komende zondag vieren we alweer de zondag Gaudete: verheugt u. Nog even en dan klinken de O-antifonen weer…..Ik vind het een mooie tijd.

Voor mij is advent ook een tijd om terug te blikken naar het afgelopen jaar en al vast vooruit te kijken naar wat er komen gaat. Ik heb het afgelopen jaar veel over mijzelf geleerd. En komend jaar wordt, met alle veranderingen die er spelen, een spannend jaar. Zowel op het werk als privé.

Dit alles kun je terugvinden in een kerstgroet die ik aan iedereen heb rondgestuurd.

Alvast zalig Kerstmis een voor 2015 veel heil en zegen en vrede en alle goeds.

Ik stuur je een engeltje op je weg

Met de sleutel van je hart

Opdat je iedereen met vreugde

En zonder vrees mag ontvangen.

 

Wees open, wees blij,

Sta open voor alles

Wat 2015 brengen zal

 

Alleen dan kun je valkuilen ontwijken

En kansen grijpen!

Kerstengel

Een reactie plaatsen »

Over mensen die zichzelf de zwarte Piet toespelen….

*Zucht. Zucht.Zucht. En nog eens zucht.*

Wat een mooi kinderfeest had moeten worden is door een stelletje kleuters in een volwassen lichaam dat zich totaal niet in een ander in kan leven nodeloos versjteerd.

Ik heb het uiteraard over de Sint Nicolaas intocht van gisteren.

Even voor alle voor- en tegenstanders van zwarte Piet HIER het ECHTE verhaal:

Bij de dood van zijn ouders werd Sinterklaas schatrijk. Nu zocht hij een manier om zijn rijkdommen goed te besteden. Niet om bij de mensen gezien te worden, maar om God te eren. Eén van zijn buren, die van goede huize kwam, was straatarm geworden. Hij zag nog maar één mogelijkheid om zichzelf en zijn drie dochters in leven te houden: namelijk zijn dochters als prostitué te laten werken. Toen Nicolaas dat vernam, was hij vol afschuw over zo’n wandaad. Hij wikkelde een klomp goud in een doek en gooide die ‘s nachts door het raam bij die buurman naar binnen. –> zie hier het strooien van chocolade geld en pepernoten….

Zwarte Piet (of een knecht met een zwarte huidskleur) duikt op in de legende van Sint Nicolaas en de drie studenten:

Tot jaren later een bisschop door dat bos kwam. Hij reed op een prachtige schimmel. Het was najaar en somber weer: “Hopelijk vinden we voor de avond een goed onderkomen”, sprak de bisschop tegen zijn knecht die een zwarte huidskleur had. De knecht droeg een grote zak over zijn schouder, en was moe. Hij verlangde eerlijk gezegd niets liever dan dat ze zouden stoppen voor vandaag. Daar doemde een boerderij in het schemerdonker op.

Buigend en knippend als messen verwelkomden de boer en zijn vrouw de hoge gast. Ze maakten voor hem de beste slaapplaats in orde. En ze nodigden hem uit voor een heerlijke maaltijd: “We hebben juist vers vlees in het pekelvat. Dat zal u na zo’n vermoeiende dag best smaken, eerwaarde.” Dat leek de bisschop wel wat.

Terwijl hij zich aan tafel zette, ging de boerin het beste vlees uit het vat halen. Maar toen zij de deksel in het achterhuis oplichtte, bereikte de geur van het vlees de neus van bisschop Nikolaas in het voorhuis. En omdat hij een fijnproever was, vroeg hij aan de waard: “Wat is dat voor vlees dat u daar in de kuip hebt?” “Heerlijk vers varkensvlees, monseigneur.” “Gek, zei Nikolaas tegen zijn zwarte knecht, maar zo luid dat de boer hem goed kon verstaan: “wat ik ruik is iets heel anders dan varkensvlees. Vind jij niet, Pieterman?” De boer die nattigheid begon te voelen, kwam vlug naderbij en bezwoer Nikolaas, dat het toch echt varkensvlees was; misschien dat de bisschop het vlees van vorig jaar rook dat ook nog in hetzelfde vat werd bewaard. “Nee nee, het is niet van vorig jaar; en het is geen varkensvlees. Zeg eens, Pieterman, jij komt uit een land waar ze expert zijn in dit soort vlees: ruik jij ook wat ik ruik?” Maar voor de negerknecht Pieterman antwoord kon geven, schoot de boer angstig toe om nogmaals met omslachtige omhaal van woorden te zeggen en te zweren dat er niets anders in zat dan varkensvlees. “Zullen we het eens aan uw vrouw vragen?” vroeg de bisschop. En de boer was niet goed genoeg of hij moest de boerin erbij halen en ook aan haar vroeg bisschop Nikolaas wat er nu precies in dat pekelvat zat. Zij reageerde zo mogelijk nog zenuwachtiger dan haar man: “Echt monseigneur, u maakt ons een beetje bang. En dat, terwijl wij eerlijke mensen zijn, die met hard werken aan de kost moeten komen. Dacht u dat wij u een mindere soort vlees zouden voorzetten?” “Nee, dat dacht ik zeker niet. Niet een mindere, maar een hogere soort, want wat ik ruik is mensenvlees!”

Uiteraard worden de drie studenten wier vlees de heilige te eten krijgt gered!

Na zijn dood werd Nicolaas in een sarkofaag (= stenen doodkist) begraven in zijn kerk te Myra. Volgens de bevolking was hun bisschop een heilige geweest: Nicolaas was dus in de hemel. Zo werd zijn graf al gauw een bedevaartsoord: mensen kwamen er naartoe om te bidden. Dan vroegen ze aan Sint Nicolaas of hij in de hemel bij God een goed woordje voor hen wilde doen. Als de bidders inderdaad kregen waarom ze vroegen, zeiden ze natuurlijk dat het te danken was aan Sint Nicolaas.

Ook kwam er een geurige vloeistof van onder zijn sarcofaag vandaan. Als je er van dronk – zeiden de mensen – werd je genezen van al je ziekten en kwalen. Van heinde en ver stroomden de pelgrims toe met flesjes en kruikjes om ervan mee naar huis te nemen. Dan konden ze er thuis ook de zieken mee genezen.

Reeds vanaf de 6e eeuw is zijn verering bijzonder populair. In 1071 werd Turkije veroverd door de Islam. Christenen mochten niet langer in het openbaar hun godsdienst belijden. Ook verering van Sint Nicolaas in Myra werd verboden. In 1087 deden vissers uit het Zuid-Italiaanse plaatsje Bari een inval in de stad Myra. Ze roofden de sarcofaag met het stoffelijk overschot van Sint Nicolaas en brachten het over naar hun vaderstad. Op 8 mei 1087 voer de boot met de kostbare schat plechtig de haven van Bari binnen. Vanaf dat moment werd deze stad bedevaartsoord. Er verrees een nieuwe kerk ter ere van hem. Van daaruit verspreidde zich Sint Nicolaas’ verering over de hele wereld verspreid: in het westen als kindervriend, in het oosten als wonderdoener. In de 13de eeuw werd zijn feestdag vastgesteld op 6 december.

Vanaf dat moment verspreidde zich de Nicolaasverering over heel Europa. Hij werd patroon (= beschermheilige) van Griekenland en Rusland; van zeelui, handelaars en vele handelssteden. In vele grote Europese havensteden verrezen er Sint-Nicolaaskerken:
-in België-
bv. te Antwerpen, Brussel, Gent en het naar hem genoemde Sint-Niklaas;
-in Duitsland-
bv. te Berlijn, Hamburg en Frankfurt;
-in Frankrijk-
bv. te Parijs en het beroemde Sint-Nicolaasbedevaartsoord Saint-Nicolas-de-Port (daar wordt ee vingerkootje van de heilige bewaard dat afkomstig zou zijn uit Nicolaas’ sarkofaag te Bari;
-in Engeland-
bv. te Londen en in talloze andere plaatsen;
-in Nederland-
bv. te Amsterdam (stadspatroon!), Deventer, Edam, Groningen en Utrecht; tussen 1100 en 1500 werden en er verspreid over Noord-Nederland minstens 900 (negenhonderd) Nicolaaskerken gebouwd; in Friesland werd zelfs een dorp naar hem genoemd plaatsje Sint-Nicolaasga. Hieronder zie je dat een aantal plaatsen in Nederland zelfs een afbeelding van Sint Nicolaas in het gemeentewapen hebben.

Ook zijn relieken raakten verspreid over Europa. Zo zijn er ook in de kathedraal van Fribourg (Zwitserland). De kerk van St-Nicolas-de-Port bij Nancy, een belangrijk bedevaartsoord, heeft een vingerkootje van hem (volgens de legende meegebracht door een ridder vanuit Bari). Op 9 mei wordt in Bari uitbundig feest gevierd. Op de 3de zondag van oktober wordt Nicolaas al binnengehaald in zijn residentie te Sint-Niklaas in Vlaanderen. In Hasselt viert men een St-Niklaasstoet op een zaterdag van eind oktober of begin november. In Neder-over-Heembeek wordt hij pas in het weekend voor 6 december binnengehaald. In Nederland heeft bijna elke stad een Sinterklaasintocht, in Deventer traditioneel pas op 5 december.

Veel oude haven- en handelssteden in Europa hebben een kerk die aan hem is toegewijd.

SINTERKLAAS: GERMAANS of CHRISTELIJK?

Het feest dat we hedentendage ter gedachtenis van Sinterklaas vieren heeft zowel Christelijke als Germaanse elementen.

De site spreekt er uitgebreid over. Dan zou zwarte Piet de zoon van Donar kunnen zijn, of het overwonnen kwaad…

In een oude protestantse(!) liedbundel treffen we hetvolgende adventslied(!) aan:

‘Daar komt een schip geladen
tot aan de hoogste boord
draagt Gods Zoon vol genade…’

Tot zover de Katholieke oorsprong. De Wikipedia schrijft o.a. het volgende:

Sinterklaas is in de loop der eeuwen getransformeerd van een beschermheilige van de kinderen, via een boeman en hardhandige pedagoog, naar een folkloristische kindervriend. Ondeugendheden staan in de moderne vorm van het feest genoteerd in het grote boek en het kind moet de goedheiligman beloven niet meer in herhaling te vallen. De zak van Sinterklaas is er niet meer voor om kinderen mee te nemen naar Spanje maar om de geschenken in te vervoeren.

De surpriseavond, de uitwisseling van geschenken in vermakelijke verpakkingen begeleid door belerende of gekscherende gedichten, is een relatief nieuw fenomeen. Nu is dat vrij gebruikelijk, maar volgens een enquête in 1943 van het Meertens Instituut werd dat toen maar sporadisch gedaan.

En er is zelfs een hoofdartikel aan Zwarte Piet gewijd waarin het volgende staat:

Oorspronkelijk had Sinterklaas geen helper.[1] In 1850 introduceerde de Amsterdamse onderwijzer Jan Schenkman (1806-1863) in zijn leesboekje Sint Nicolaas en zijn Knecht drie nieuwe zaken, die zijn blijven hangen in de sinterklaasfolklore: een gekleurde knecht voor Sinterklaas, de intocht en de stoomboot. De knecht heeft in het boekje nog geen naam en was gekleed als een page. In 1859 werd voor het eerst een artikel gedrukt waarin hij Pieter wordt genoemd[noot 1] en in 1895 was de naam Zwarte Piet al in zwang geraakt.[noot 2][2]

En:

Over de herkomst van Zwarte Piet zijn de meningen verdeeld. Feitelijke documenten zijn onbekend. Vast staat dat de knecht die later de naam Zwarte Piet kreeg, in 1850 is geïntroduceerd. Voor die tijd had de folkloristische Sinterklaas in Nederland en België voor zover bekend geen helper.

Desondanks circuleren er voor die helper van Sinterklaas diverse volkswetenschappelijke verklaringen:

  • hij zou oorspronkelijk een schoorsteenveger zijn, en van het roet zwart zijn geworden;
  • hij zou een Ethiopische zwarte slaaf Piter zijn die door de heilige Nicolaas op een slavenmarkt in Myra werd vrijgekocht;[10]
  • hij zou oorspronkelijk een demon zijn geweest die door de heilige gedwongen werd goede daden te verrichten;
  • hij zou een voorchristelijke godheid zijn die zich moest onderwerpen aan de christelijke sint;
  • hij zou de bedwongen satan zijn, plaatsvervanger van de overwonnen Wodan, of diens helper Nörvi, de zwarte vader des nachts, die ook een roe droeg (als vruchtbaarheidssymbool);
  • hij zou afstammen van de zwarte raven Huginn en Muninn, die Odin vergezelden;[11]
  • hij zou afstammen van berserkers, die het lichaam zwart verfden en dierenhuiden droegen.

Voor geen van deze verklaringen zijn directe bronnen te vinden.

Een recente suggestie (2012), dat Zwarte Piet werd gemodelleerd op een Saraceen, werd door John Helslootvan het Meertens Instituut ontkracht.[12]

Volgens historicus en sinterklaaskenner Frits Booy is van alle bestaande theorieën er niet één discriminerend van aard.[2]

Juist. En toch….

Het valt niet te ontkennen dat Nederland in het verleden diverse landen heeft gekolonialiseerd en dat daarbij niet al te vriendelijk en netjes is omgesprongen met de oorspronkelijke bevolking.

Het valt niet te ontkennen dat Nederland in het recente verleden slaven leverancier nummer 1 van de wereld was.

Het valt niet te ontkennen dat Apartheid – discriminatie van zwarte mensen in o.a. Zuid-Afrika – een Nederlandse uitvinding was.

Het valt AB-SO-LUUT NIET te ontkennen dat vele mensen onrecht is aangedaan. En dat een onschuldige figuur als Zwarte Piet (en vooral wat men ervan gemaakt heeft om dat onrecht door de strotten van de kinderen te douwen!!!) zout in oude wonden strooit.

Wat ik – objectief – vaststel is dat nu het taboe over ons koloniaal verleden begint te tanen, de gekwetste mensen zich tegen uitingen van en herinneringen aan dit donkere verleden beginnen te roeren.

Helaas zijn er dan weer mensen die menen hen en anderen die zich voor de ander z’n pijn openstellen voor rotte vis (ik zeg het hier maar even héél erg netjes) uit te moeten maken en hen doodsbedreigingen naar het hoofd twitteren.

Dit komt de discussie en het helingsproces mijns inziens niet ten goede!

Zie daar in een grote kokosnotendop de situatie van de hele zwarte pieten discussie.

Maar het kan ook anders!

Laten we eens naar elkaar luisteren en samen naar een oplossing zoeken, zodat mensen zich minder gekwetst voelen en er toch Sinterklaas gevierd kan worden.

Laten we, in plaats van elkaar de Zwarte Piet toespelen, met elkaar gaan kijken hoe we met de kinderen feest kunnen vieren.

Sint Nicolaas is een kindervriend. Iemand die slaven vrij koopt en ze werk geeft. Iemand die cadeautjes uitdeelt in plaats van doodsbedreigingen en vuistslagen….

En het gebeurt ook al anders…

Waar het Sinterklaasjournaal krampachtig aan het ideaalplaatje van Schenkman probeert vast te houden, is in andere programma’s geen zwarte, domme knecht te zien, maar Zwarte Piet als mangager. Als iemand die juist heel veel weet.

Geen stereo-type, maar een waardevolle medewerker in allerlei vormen.

De meeste mensen die ik ken, willen van de discussie af, maar zien niet de achterliggende pijn van de mensen die hem aangezwengeld hebben…..

Als we NU beginnen met naar elkaar te luisteren en samen oplossingen te zoeken, kunnen we volgend jaar Sinterklaas vieren op een manier waar IEDEREEN blij van wordt!

Voorbeeld hoe het ook kan:

Een reactie plaatsen »

Over muren afbreken……

Vandaag is het 9 november. 25 jaar geleden viel één van de bekendste muren in Europa: De Berlijnse Muur. Overal in Duitsland wordt dit feit herdacht en zijn er live-reportages op de tv.

In één van die reportages zei de verslaggever dat de 9e november altijd al een belangrijke datum in de Duitse geschiedenis is geweest. Ik heb het even nagezocht in de Wikipedia en hij heeft gelijk:

Maar wie verder klikt ontdekt nog meer hier:

  • 1799Staatsgreep van 18 Brumaire in Parijs, waarbij Napoleon in Frankrijk aan de macht komt.
  • 1939Venlo-incident, Twee Engelse spionnen werden vanaf Nederlands grondgebied bij de grensovergang Venlo-Herongen ontvoerd naar nazi-Duitsland door een Duits overvalcommando. Hierdoor werd Nederland betrokken in de Tweede Wereldoorlog.
  • Wijding van de aartsbasiliek van de Allerheiligste Verlosser, Rome, Italië; 324. (AKA de Sint Jan van Lateranen, zie Heiligen.net)
  • Sterfdag van Elisabeth van de H. Drie-eenheid (voor wie Frans kent: HIER staat een uitgebreide levensbeschrijving van deze Karmelites)

Zomaar wat gebeurtenissen in onze geschiedenis. Hierbij krijgt, mede dankzij de vele media-aandacht en het feit dat velen van ons het hebben zien gebeuren, de val van de muur de meeste aandacht.

Toch kwam ik erachter dat het verhaal veel groter is dan ik dacht. Ik had vroeger op school wel geleerd dat er na de 2e wereldoorlog een muur was gebouwd, maar ‘In die Sendung mit der Maus” , waar ooggetuigen werden ge-interviewd, drong de inmpact van de muur pas echt tot mij door. De muur had gezichten gekregen….

Gezichten getekend door een verborgen leven achter de Muur….Lijdend in stilte….

Lang voor het bouwen van de Muur werd er in Rome een Kerk gebouwd…..Een basiliek vol luister…..Met de troon van de Bischop van Rome in haar…Huis van God, middelpunt van de Roomsche Kerk en Wereld….

De Karmelitaanse spiritualiteit leert ons anders. Zij leert ons dat God in ons hart woont…In de stilte…in het donkerste uithoekje van onze ziel….En dat we alleen in Hem  ECHTE vrede en vrijheid kunnen vinden…Zelfs achter de dikste muur! Op de pagina van de Universiteit van Tilburg kun je er veel over lezen….

De Sint Jan van Lateranen is onze hoofdkerk, qua gebouw. De Ware kerk van God is in ons hart…Als wij er tenminste geen muur omheen bouwen!

En dat brengt mij terug bij de val van de Muur.

Net als heel veel gewonde en kwetsbare mensen ben ik geneigd een muur om mij te bouwen. Ter bescherming.

Dat is menselijk en niet erg, zolang deze maar uit houten piketpaaltjes bestaat die a) makkelijk verplaatsbaar zijn en b) vanzelf vergaan.

Maar, zoals ik vanmorgen in de reportage zag, is dat vaak slechts het begin. Je zet een grens, geeft je grenzen aan. Maar voor je het weet, stapt iedereen er gewoon overheen. Dus je  spant er prikkeldraad tussen. De houten piketpaaltjes worden betonnen palen, diep verankert in de grond en het prikkeldraad komt op stroom te staan.

Maar nog steeds wordt de grens overschreden….

Dus stort je de ruimte tussen de palen vol beton en zet er wachttorens tussen met soldaten die iedereen die het nu nog waagt de grens te overschrijden rücksichtlos neerknallen.

En dan leef je voort, in een schijnbare vrede…..

Totdat je je eenzaam, alleen en afgesneden van de rest (van Duisland, van de wereld) gaat voelen….Want, op degenen na die God tot een leven in Zijn dienst achter de kloostermuren heeft geroepen, zijn wij gemaakt voor de gemeenschap met elkaar. En hoe hoog de muren ook zijn, als het niet onze roeping is, blijft ergens een verlangen naar die gemeenschap…..

En 25 jaar geleden was dat verlangen bij de Duitsers zo sterk gegroeid dat geen muur ze meer kon beteugelen….LETTERLIJK! En de muur werd letterlijk omver geduwd….

Vandaag vieren we de afbraak van de Duitse Muur.

Helaas bestaan er nog vele muren op evenzovele plekken in de wereld en om het hart van heel veel mensen…..

Denk aan de muur in Palesina….En ook ik heb in het verleden zo’n muur om mij getrokken….

Laten we op deze dag God danken voor de H. Elisabeth…..voor de val van de Muur….en laten we bidden dat Hij alle muren die niet door Hem gebouwd zijn, inclusief de muren om ons eigen hart, mogen vallen. Opdat we, vrij als de door Franciscus geliefde vogels door Gods schepping kunnen vliegen…..

Over “Over de muur”

Tekst:

Oost-Berlijn, unter den Linden:
Er wandelen mensen langs vlaggen en vaandels.
Waar Lenin en Marx nog steeds op een voetstuk staan.

En iedereen werkt, hamers en sikkels,
Terwijl in parade-pas de wacht wordt gewisseld.
40 Jaar socialisme er is in die tijd veel bereikt…

Maar wat is nou die heilstaat,
Als er muren omheen staan?
Als je bang en voorzichtig met je mening moet omgaan?
Ach, wat is nou die heilstaat, zeg mij wat is ie waard,
Wanneer iemand die afwijkt voor gek wordt verklaard?

Ref.
En alleen de vogels vliegen van Oost- naar West-Berlijn.
Worden niet teruggefloten, ook niet neergeschoten.
Over de muur, over het IJzeren Gordijn,
Omdat ze soms in het westen soms ook in het oosten willen zijn.
Omdat ze soms in het westen soms ook in het oosten willen zijn.

West-Berlijn: de Kurfurstendamm!
Er wandelen mensen langs porno en peepshow.
Waar Mercedes en Cola, nog steeds op een voetstuk staan.

En de neonreclames, die glitterend lokken:
Kom dansen! Kom eten! Kom zuipen! Kom gokken!
Dat is nou 40 jaar vrijheid, er is in die tijd veel bereikt…

Maar wat is nou die vrijheid, zonder huis, zonder baan?
Zoveel Turken in Kreutzberg die amper kunnen bestaan.
Goed… je mag demonstreren, maar met je rug tegen de muur
En alleen als je geld hebt, dan is de vrijheid niet duur.

Ref.
En de vogels vliegen van West- naar Oost-Berlijn.
Worden niet teruggefloten, ook niet neergeschoten.
Over de muur, over het IJzeren Gordijn,
Omdat ze soms in het oosten soms ook in het westen willen zijn.
Omdat er brood ligt soms bij de Gedachtniskirche, soms op het Alexanderplein!

Een reactie plaatsen »

Franciscus en de wolven van onze tijd…..

Gisteren vierden we dat Franciscus het eeuwige Leven mocht binnengaan. Na eerst een losbandig leven te hebben geleid volgde bij hem de ommekeer en navolging van de Arme Christus. Ten dienste van de minderen en de Eeuwige Vrede en Vreugde.

Franciscus en de wolf

In veel kerken is zijn sterfdag herdacht. Veel dieren zijn gezegend. Op een dag als deze moet ik denken aan het verhaal van Franciscus en de wolf van Gubbio uit de Fioretti. Voor degene die het verhaal (nog)niet kent: je vind het hier.

Als ik om me heen kijk, zie ik hoe een hele grote boze wolf de wereld onveilig maakt: ISIS.

Wie kent niet de beelden van de onthoofdingen? Christenvervolgingen? Verkrachtingen? Kruisigingen? Moordpartijen? Enzovoort?

En nu wil Amerika en haar bondgenoten de wolf platbombarderen. Vernietigen. En dat klinkt logisch.

Toch roept deze logisch klinkende gedachte bij mij vragen en weerstand op.

Ten eerste vraag ik mij af of WIJ, het westen, niet door ons eerdere optreden in het Midden-Oosten niet minimaal gedeeltelijk schuldig zijn aan het ontstaan van ISIS.

De Islam kent diverse stromingen die elkaar al vanaf het begin naar het leven stonden. Ook is, zoals hier ook heel lang gebruikelijk was, geloof, politiek, macht en dergelijke sterk met elkaar verweven. Onder Saddam Hoessein heerste er in het gebied een geforceerde vrede, maar na het wegvallen van grote nationale structuren speelt er een stammenoorlog in de regio. Tel daar bij op dat de meeste mensen NIET op onze inmenging zaten te wachten….

Ten tweede roept het tijdstip van de reactie van het Westen vragen omtrend de ware beweegredenen op.

ISIS was namelijk al een poosje met hun schrikbewind jegens Christenen bezig. Pas toen ze het Westen goed gezinde Yezidi’s aanvielen en journalisten gingen onthooden en nabij de olievelden kwamen begon de wens tot platbombarderen te komen…..

Tot slot de belangrijkste vraag: roepen we zo niet een verdere geweldspiraal in leven waarbij ook onschuldige Nederlandse burgers gevaar gaan lopen?

ISIS dreigt met tegenaanslagen in de metro’s van diverse grote Europese steden. En ik denk dat dat GEEN loos dreigement is! Een getergde wolf zal sneller bijten dan eentje met een volle buik…..

Geen bommen dus. Maar wat dan wel? Want dat ISIS gestopt moet worden is zonder twijfel….

Het verhaal van Franciscus en de wolf bied  mogelijke alternatieven. In het verhaal gaat Franciscus met de wolf praten. Hij brengt de wolf op de hoogte. Gedegen (Koran)onderwijs is één van de sterkste pijlers om de haat die onder de jongeren in de regio leeft te blussen. En dat moet in natura en NIET door een zak geld naar de regio te sturen. Men zou juist de financiën moeten afsnijden. Zonder geld geen wapens!

Franciscus geeft de wolf een alternatief.

Voor veel jongeren in de regio IS er geen alternatief. Het leger van ISIS geeft hun een doel om wat van hun leven te maken. Het bied hen perspectief op eer en aanzien, erkenning. Buiten ISIS is er niets anders dat hun dat bied…..

Maar Franciscus spreekt óók de mensen van Gubbio aan…..

Willen de Christenen (lees: het Westen) de gruwelijkheden van ISIS ontlopen, zullen ze eerst weer moeten laten zien dat ze Christen zijn. De Koran schrijft onthoofding van de ongelovigen voor, maar de Christenen kunnen met een boete hun dood ontlopen. Wie goed naar de moslims daar luistert, die hoort hen zeggen dat de Christenen zich gedragen als waren zij ongelovigen. Het Westen belijdt nog wel Christen te zijn, maar lééft er niet naar! Hoog tijd om ons eigen geloof weer serieus te nemen!

Hoe kunnen we dan ons eigen geloof weer verdiepen? Ook hier is, voor mij althans, Franciscus een wegwijzer en raadgever.

De Arme Christus navolgen. Jezelf dienstbaar opstellen naar je medemens. De Sacramenten vieren. Danken. Dienen. Dragen. Delen!

Dat is vaak veel makkelijker gezegd dan gedaan! Het vergt veel geduld en wijsheid. En innerlijke vrede!

Daarom wens ik een ieder, maar in het bijzonder alle leiders van de wereld, Wijsheid, vrede en alle goeds toe!

Een reactie plaatsen »

Hoe zien wij de wereld?

Na aanleiding van de blog van Zuster Marianne van gisteren, en de discussie hier op facebook, is bij mij een belangrijke vraag op gekomen. Hoe zien wij de wereld? En welk beeld willen we doorgeven aan de volgende generaties?

In de discussie ging het over de navolging van Christus en hoe dit te plaatsen en te doen in het licht van de aanslagen van 9/11 en de recente gruwelijkheden van IS(IS). Moet je de andere wang toe keren of mag je jezelf verdedigen?

Ik heb geschreven dat men vooral en voor alles een balans moet zoeken. Het kwaad onverschillig toe laten is denk ik niet de weg. Bidden (voor zowel de slachtoffers als de daders), boete en bidden om inkeer wel. Maar alleen bidden heeft op korte termijn geen merkbaar effect. Wellicht wel op langere termijn. Een oorlog (waar Amerika op aan stuurt) lijkt de oplossing, maar zal, zeker als je een beetje weet hoe de Koran in elkaar steekt, op lange termijn alleen maar meer oorlog, geweld en dus weerloze slachtoffers uitlokken. Wat is wijsheid? Bidden kan geen kwaad en als we de IS willen bevechten, zijn er ook andere middelen dan raketten, bommen en tanks!

Dus komt de vraag: hoe zien wij de wereld?

De houding van de Amerikanen getuigd van een zwart-wit houding. Wie niet voor ons is, is tegen ons. Het is houding die alle mensen in grote groepen verdeelt (consumenten vs niksnutten, wij vs zij, vriend vs vijand) zonder naar de concrete mens zelf te kijken. Het getuigd van een wereld beeld waarbij men geen oog heeft voor het vroeger en later, maar alleen voor “wat geeft het me NU”.

Dit is NIET MIJN wereldbeeld!

Ik zie de wereld graag in bonte kleuren, waar verschillende vormen te onderscheiden zijn en naar de concrete mens gekeken wordt. Een wereld waarin alles en iedereen een plek heeft, met name het kleine kwetsbare. Niet omdat alles mooi en goed is, maar omdat alles door God gemaakt is. “En Hij zag dat het goed was” zegt Genesis. En dat mooie en goede laat ik graag zien.

Waar de journaals vaak de minder fraaie kant belichten, wil ik, als tegenhanger, graag het mooie, schone en goede belichten. Zonder echter de minder fraaie kant te ontkennen!

Want die minder fraaie kant raakt mij wel degelijk! Ze maakt mij boos, verdrietig, opstandig en soms ook wanhopig. En het drijft mij tot gebed, boete, inkeer en tot het mooie!

En dat mooie deel ik dan weer op Pinterest, waar ik een bord heb aangemaakt met de naam ‘Alina’s Word’, Hierop deel ik wat mij – meestal in positieve zin – raakt. Neem hier gerust eens een kijkje en verwonder je over de rijke schepping van God. Misschien dat het helpt je wereldbeeld een stukje te kleuren en te verfraaien!

– Tot lof van God, die alles zo mooi geschapen heeft! –

1 Reactie »

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 572 andere volgers