Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Offline: hard time of heart time?

Afgelopen weekend ben ik naar het Clarissen klooster ‘De Bron’ in Nijmegen geweest voor een weekendje bezinning. Eén keer per jaar houden de zusters aldaar een bezinningsweekend voor 25-45 jarigen onder de noemer “Lichtvoetig weekend”. Op internet stond een intrigerende flyer:

flyer-lvw-2016-def

Ik heb me dan ook met trillende handen begin augustus aangemeld…..September was immers nog ver weg….

Maar afgelopen was dan eindelijk het moment van de waarheid. Tijd voor een weekend zonder smartfone maar wel met een overvol programma (ter afleiding).

programma-bezinningsweekend

Na een kort voorstelrondje moesten we allemaal ons voorwerp  in een doos doen (hetgeen 5 smartfones, 2 laptops en 1 agenda opleverde) en daar dan vervolgens op schrijven wat we met de vrij gekomen tijd zouden willen doen. Ik heb op de doos met mijn iPhone geschreven: Echte wereld.

Ik merk dat, vooral wanneer ik niet zo lekker in m’n vel zit, ik me maar al te graag in de virtuele wereld van spelletjes, internet en socialmedia terugtrek in plaats van in het hier en nu en in de echte wereld te leven. Tijd om dit proberen anders te doen!

Al snel werd de doos weggezet onder de tafel en was het tijd voor het volgende onderdeel op het programma: de dagsluiting. Na die tijd nog even napraten met fris en chips en al snel werd het tijd om te gaan slapen.

De volgende morgen hebben we een mandala getekend. Voor wie niet weet wat dat is of hoe dat gaat: handleiding-mandela-tekenen

Uiteindelijk heb ik er dit van gemaakt:

mandala

Later heb ik er nog een gedicht bijgeschreven:

gedicht-realiteitszin

De dag vloog voorbij en toen was het tijd voor de activiteit waaraan dit soort weekenden zijn naam dankt: de sacred dance. Dit vond ik heel erg leuk om toe doen: met z’n allen in een kring, hand in hand, bewegen. Soms lukte dat net niet, wat veel hilariteit teweeg bracht. Zo kregen we er ook nog eens gratis een lach-yoga-les bij!

Na nog een gezellig samenzijn en een heilzame nachtrust brak al snel de laatste dag aan. Die verliep niet geheel volgens planning: de broeder die voor zou gaan in de Eucharistie kwam niet opdagen. Gelukkig bezitten de zusters genoeg realiteitszin en oplossend vermogen om dit probleempje het hoofd te bieden door er dan maar een eenvoudige Woord- en Communieviering van te maken.

Voor het middagmaal zijn we nog even twee-aan-twee het park in geweest met de vraag: “Waarnaar verlang je?”

wandeling-bezinningsweekend

Ik kwam een wilg tegen en die sprak me aan: ik zou wat meer als die wilg willen zijn. Ik ben te lang een paardenbloempluisje geweest. Ik krijg nu als twijgje op allerlei gebied (huis-geloof-bezigheden) vaste grond onder te voeten, heb de goede stroom gevonden maar zou graag nog wat diepere wortels hebben en niet meer weerloos door allerlei winden van verleiding meegevoerd willen worden…..

De eerste stappen zijn gezet: ik zoek actief naar een eigen plekje – ik heb mijn geloofswortels kunnen planten en ik heb de goede mensen om me heen, maar die ***** internetwereld heeft me maar al te vaak als een (storm)wind in z’n greep…..Misschien moet ik dat ding eens wat vaker in een doos stoppen en de stekker uit m’n pc trekken…..

Na het middagmaal was het al weer tijd voor de groepsfoto’s en afsluiting.2016-09-18-14-12-24

2016-09-18-14-18-49

Tot slot wil ik nog even het lied wat we het hele weekend door gezongen hebben delen:

Een reactie plaatsen »

Terugblik op een dagje kaas, gymnastiek en Earrebarren

Afgelopen vrijdag stond het jaarlijkse uitje van de PV Alescon, afdeling Assen op het programma. De dagtocht bracht ons via Zurich, de Lorentzsluizen en de Stevinsluizen in Alkmaar. Daar hebben we eerst de kaasmarkt bezocht.

De wikipedia laat ook filmpjes zien. Dat was erg leuk te zien en voor de touristen is er ook een marktje naast waar naast kaas ook andere zelfgemaakte producten kunnen worden gekocht. De verkopers in de kraampjes hadden hierbij ook kleding aan die voor traditioneel door moet gaan.download

Na de kaasmarkt is de groep in tweeën uiteen gegaan: een gedeelte is de onlangs in Alkmaar gevestigde Primark in gedoken terwijl de rest (waaronder ik) de diverse musea in de stad zijn gaan bekijken. Hierbij kon vooral het biermuseum zich op ons bezoek verheugen!

Om twee uur hebben we een rondvaart door de grachten gemaakt. Alkmaar heeft heel veel oude bruggen zoals deze.

download (1)

 

De meesten zijn erg laag: we hebben dan ook maar liefst 22 keer ons hoofd moeten buigen om het heel te houden! Dus hadden we onze gymnastiek oefeningen van de dag ook weer gehad. Maar vanaf het water hadden we een schitterend uitzicht op de  Sint-Laurentiuskerk haaden:

download (2).png

Net als op diverse oude geveltjes als deze:

download (5).png

Met nog veel details:

 

download (6).png

En op de Waag:

download (3)

Vanaf het water was ook de schildering erop goed te zien:

download (4)

Na de boottocht was het tijd om nog even snel een ijsje te eten alvorens weer richting Drenthe te rijden. Dat deden we via de Houtribdijk, die van Enkhuizen naar Lelystad loopt.

Het was de bedoeling dat we bij Hotel Waanders in Staphorst zouden eten, maar dat is door diverse omstandigheden niet doorgegaan. Zo kwamen we bij Restaurant Hollands Venetië terecht in Giethoorn. Iets waar we getuige de recensies hier  niet rouwig om hoefden te zijn! Het eten zou volgens dezelfde site bij Hollands Venetië beter zijn. En dat klopte: het dan ook erg lekker!

Na het eten zijn we via Meppel en Pesse weer naar Assen gereden. Onderweg hoorde ik telkens achter mij “Alweer een earrebarre” en ik had geen flauw benul waar mijn reisgenoten het over hadden. Totdat ik bij Echten een weiland vol ooievaars zag staan! Tja, Frysk blijft voor een Drent als mij een lastige taal…Rond 21:00 uur waren we weer bij ons bedrijf, alwaar we konden terugkijken op een dag met een gouden randje. Zowel qua weer als beleving!

Een reactie plaatsen »

Over badpraat, parapluutjes en plannen

Ik ben weer terug in het Hoge Noorden geland. Geloof ik. Ik ben op onze voormalige Koninginnedag op een heel erg on-katholiek vroeg tijdstip, in een bus van de firma Deiman gestapt, op weg naar de Franse Pyreneeën. Dit keer met het bisdom Groningen-Leeuwarden, onder leiding van de Bossche organisatie VNB.

 

Het was een reis met hobbels en verrassingen. Zowel in negatieve, als positieve zin. Het was voor mij ook een beladen reis: donderdags voor vertrek had ik te horen gekregen dat mijn oom zijn open-hart operatie op vrijdag 6 mei zou plaatsvinden. Tijdens mijn verblijf in Lourdes en omgeving dus.

Ik was eigenlijk HELEMAAL NIET van plan naar Lourdes te gaan. Ik had ondere plannen met een andere organisatie (die voor mij een vlucht had geregedl en een hotel nabij mijn favoriete land) maar ik kreeg er plots een héél slecht gevoel bij. Toen ik daar over op Facebook schreef, repliede één van mijn vriendinnen: “waarom annuleer je dat niet en ga je met het bisdom mee naar Lourdes? Die en die en die en verder alle bekende priesters gaan ook. En ik ook, zei de gek. Wordt vast gezelliger”.  Nu heeft de pastoor die mij destijds gedoopt, gevormd en dus katholiek heeft gemaakt me het advies gegeven om in dit soort situaties en andere waarin je je alarmbellen hoort/voelt afgaan,te bidden. En God om raad te vragen. Dat advies, wat in ELKE situatie bruikbaar is, heb ik opgevolgd en hoemeer ik er over nadacht, des te blijer werd ik van Lourdes. En zo zat ik dus 30 april om 5:35 uur in Winschoten in de bus…….

We zouden onderweg stoppen in Amiens, maar kwamen in België in een lange file terecht waardoor we dit op de heenweg moesten laten schieten om nog een beetje op tijd in Lisieux te zijn….Waar we met de andere buspelgrims gezamelijk de H. Eucharistie hebben gevierd en in het klooster hebben gegeten. Was er graag langer gebleven, maar we moesten verder. Wellicht iets voor een volgende keer?

Het nadeel van een busreis (de files, vroeg op en laat eten) wegen ab-so-luut voor mij niet op tegen het grote voordeel dat je geest en lichaam tegelijkertijd op de plek van bestemming zijn. Bovendien maak je onderweg alvast kennis met de begeleiding en met elkaar.  Zodat je weet wat je aan elkaar hebt. En wat ik telefonisch al had gemerkt: we hebben met de begeleidding enorm geboft. Een goede leid(st)er maakt heel veel verschil!

Nu was de reputatie van Margret Pater (het vrouwtje met de plu met rozen werd ze vorig jaar door de Limburgers al genoemd) haar al vooruit gegaan. En wat ik had gehoord maakte ze meer dan waar! Margret en collega Marjolein weten veel. Zo hebben ze uitgebreid over de baden in Lourdes gepraat. DAT had ik in september gemist….

De dagen in Lourdes waren in één woord GEWELDIG! Op momenten dat ik er door de privé omstandigheden doorheen zat, kon ik mijn ei kwijt. En er waren nog 2 bonussen: voor het eerst (!) heb ik in Gavernie de sneeuw gezien! Ik ben in totaal 5x naar Lourdes geweest. 2x ben ik niet in Gavernie geweest en 2x was het pokkeweer waardoor ik de Pont d’Espagne niet heb kunnen zien. Deze keer heb ik alles WEL gezien. WAT MOOI! En op de terugweg is onze chauffeur letterlijk DWARS door de binnenste binnenstad van Parijs gereden! Ik heb foto’s van mijzelf met de Eiffeltoren erbij op van héél dichtbij!

Maar nu is het dagelijkse leven voorlopig weer begonnen. Voorlopig, want van  8 tot en met 15 juni ben ik alweer een weekje weg…..

En ik ben stiekem alvast bezig met het plannen maken voor volgend jaar. Dan is het 100 jaar geleden dat Maria aan 3 herdertjes in Fatima verscheen. Ik zou dan rond 13 mei graag die kant op willen. Maar ik heb inmiddels wel een (lichte) voorkeur om daarbij gebruik te maken van de diensten van een bepaalde organisatie. Want wie mijn zuurverdiende centen wil incasseren, zal daar wel wat voor moeten leveren!

En dan zijn het uiteindelijk de parapluutjes die de doorslag geven……

 

 

Een reactie plaatsen »

Een deal met de duivel?

Ik kreeg deze week een stempas om voor of tegen het zogeheten associatieverdrag met Oekraïne te stemmen op 6 april. Hoewel ik stemmen een groot recht (en morele plicht) vind, heb ik mijn pas zojuist bij het oud papier gegooid.

Waarom?

1) er zijn zo weinig stemlokalen dat de opkomst gering zal zijn. Wellicht TE gering voor een geldige uitslag.


2) De gevolgen zijn mij niet duidelijk. Ik heb geen flauw benul waar het eigenlijk om draait en wat de consequenties van een ja of nee zullen zijn.


3) Ik heb het – onaangename – idee dat de regering er zich geen ene kauwgumbal van de uitslag aan gaat trekken. Heb eerder het idee dat er allang een besluit is genomen maar dat dit een zoethoudertje voor de kiezers is.


4) Ik heb wel andere dingen om mij druk over te maken! Turkijke bijvoorbeeld. In Turkije is door Erdogan het vrije woord de nek om gedraaid, maar toch wil Europa een deal sluiten om de vluchtelingenstroom in te perken. TEGEN WELKE PRIJS? vraag ik mij luidkeels af……Ik vrees met groten vreeze dat dit een toetreden van Turkije tot de EU zal inluiden. En dat wil ik ABSOLUUT NIET!

Begrijp me goed, ik heb helemaal niks tegen Turken en/of moslims. WEL tegen een volksvertegenwoordiger die zich als een extremistische dictator met ISIS-achtige ideeën ontpopt. Zoals Erdogan zich steeds meer laat zien…..Zolang HIJ en zijn maatjes de touwtjes in Turkije in handen hebben zeg ik: ZO VER MOGELIJK WEGHOUDEN EN ZEKERS NIET TOT EUROPA TOELATEN!

Volgens mijn mening is elke deal die we met Erdogan sluiten, een deal met de duivel. Kijk maar eens wat er in zijn land, onder zijn leiding en onder de leiding van zijn vriendjes in het verleden, (is)gebeurt.

Halverwege de vorige eeuw zijn ik-weet-niet-hoeveel Koerden vermoord – allen tegenstanders van het huidige extremistische beleid. En degenen die daarover hun mond open doen worden letterlijk een kopje kleiner of monddood gemaakt. Er worden aanslagen gepleegd en vervolgens aan de PKK (Koerden) toegeschreven waarnaar er een nieuwe genocide-golf jegens hen volgt. Maar als je het mij vraagt…..Zit Erdogan er zelf achter, om zijn wandaden te rechtvaardigen!

 

Een deal met deze man, van welke aard dan ook, lijkt mij een deal met de duivel. Dat kan, zoals in het lied hieronder, gunstig uitpakken, maar dat is eerder de uitzondering die de regel bevestigd. NIET DOEN DUS!

Een reactie plaatsen »

Het zijn de kleine dingen die het doen…..

Een regel uit een oud liedje, maar een waarheid als een koe….Dat ondervond ik gisteren, toen ik een bezoekje bracht aan het Koninklijk Zoölogisch Genootschap Natura Artis Magistra (de natuur is de leermeesteres van de kunst) alwaar uitheemse diersoorten te bewonderen zijn, geflankeerd door de Amsterdamse flora en fauna. In de volksmond beter bekend als Artis. Ik heb een abonnement en kom er meerdere keren per jaar. Dit keer was de aanleiding de geboorte van een gorillababy. Onvoorstelbaar schattig en dan moet je er niet aan denken dat dit kan uitgroeien tot Bokito II….

Artis is de oudste dierentuin van Nederland, en dat betekend dat het park aan vernieuwing toe is. Hier kun je lezen dat ze daar al een jaar of 15 druk mee bezig zijn. Naast het feit dat al heel veel verblijven veranderd zijn van kooien in redelijk natuurlijke leefgebiedjes, merk je het ook als je regelmatig het park bezoekt. Zo krijgt het nieuwe roofdierenonderkomen al aardig vorm en  waren ze gisteren ook druk bezig met een deel van de parkeerplaats en de inmiddels gesloopte roofdierengallerij om te turnen tot nieuw olifantenverblijf. Desondanks is er nog heel veel te zien en vooral te leren.

Dit komt heel goed tot zijn recht in het nieuwste project, Micropia. Hier staat het kleinste leven centraal. Als bezoeker wordt je meegenomen in de wereld van microben, bacteriën, virussen en andere organismen die alleen onder een microscoop goed te zien zijn. Ik had er al veel goeds over gehoord en besloot hier maar eens een kijkje te nemen. Welnu, het is een echte aanrader! Behalve als je last van smetvrees hebt😉

Allereerst wordt uitgelegd dat ALLE levende organismen één gemeenschappelijke Oorsprong hebben en dat alle leven met elkaar samenhangt, als een levensboom. Verder wordt ingegaan op de voedselketen en wat er gebeurt als dit verstoord wordt. Voorlichting speelt ook een grote rol bij het gedeelte over virussen en bacteriën. Oftewel: BEESTJES!

Verder is het niet zo zeer een tentoonstelling waar je leert door te lezen, maar waar je leert door te doen. Er staan overal microscopen die je zelf kunt bedienen en je kunt er proefjes doen. Je waant je er een echte onderzoeker/wetenschapper. En er is opvallend veel aandacht hierbij voor mensen die de microscopen niet bedienen kunnen. Het is het voorbeeld van het soort collecties waarmee Artis ontstaan en groot geworden is en waar iedereen, klein en groot, het nodige kan leren. Het is zeker toekomstbestendig. Kortom: een echte aanrader als je geen smetvrees hebt. En als ik er iets van meeneem dat ik graag delen wil: het zijn de kleine dingen die het doen!

Een reactie plaatsen »

Man en vrouw, schiep Hij hen….

Man en vrouw, schiep Hij hen…..een welbekend zinnetje uit Genesis. Het beschrijft dat mannen en vrouwen gelijkwaardig zijn, allebei mens, maar niet helemaal gelijk. Ze vullen elkaar aan.

Dit Bijbelse principe is in onze maatschappij zo diep geworteld, dat wij ons niet kunnen voorstellen dat er culturen zijn, al dan niet gebaseerd op godsdienst, die daar anders over denken en de vrouw als minderwaardig beschouwen. Als bezit, als nog minder dan een dier…..

Hoezeer ons onbenul grijpt, las ik deze week in twee artikelen. Allereerst de groepsverkrachting in Keulen. Vreselijk! De daders moeten opgespoord worden en een opvoedcursus krijgen. Straffen heeft geen zin, aangezien zij zich van geen kwaad bewust zijn. En de overige nieuwkomers moeten geleerd worden dat ze in een heeeeel andere cultuur terecht zijn gekomen.

Het tweede artikel dat mijn aandacht trok was dit verhaal over een jonge vrouw die ontvoerd werd. Puur omdat ze vrouw is en zonder man over straat liep. Hieraan is een crowdfunding-actie verbonden om Aisha te helpen en ook andere vrouwen die hetzelfde overkomen is. Zie hier.

Wij Christenen kunnen de mensen voorlichten. Wij kunnen de slachtoffers helpen. En we zijn het ook moreel verplicht om hen met gebed en geld te ondersteunen. Man en vrouw zijn geschapen naar Gods beeld. Gelijkwaardig en complementair. Maar zolang wij wegkijken, het wegmoffelen en de mensen die niet beter weten niet voorlichten, zijn wij moreel óók schuldig….

Laten we samen werken aan een betere wereld waarin iedere vrouw gewoon zonder lastig gevallen te worden over straat kan lopen. Overal ter wereld.

 

Een reactie plaatsen »

H. Dunstan van Canterbury, bid voor ons….

Aan het begin van het nieuwe jaar heb ik, in navolging van één van de blogs die ik volg, In Caelo , besloten mijn jaar aan een willekeurig gekozen heilige te wijden. De heilige wordt gekozen door dit programmaatje. Het kwam voor mij op St. Dunstan van Cantebury.

05-19-0988-dunstan_1

H. Dunstan van Canterbury

Ik heb hem even op heiligen.net  opgezocht, daar ik nog nooit van hem had gehoord. Daar vond ik dit:

Hij was van Angelsaksische afkomst. Zijn wieg stond in Baltonsborough (ook Balsbury) in Somerset, slechts op vier mijl afstand van Glastonbury. Zijn vader heette Heorstan, zijn moeder Kynefrida: beiden waren aristocraten en christengelovigen. Zijn oom Athelm was de eerste bisschop van Bath. Zijn vader bracht hem voor een goede opleiding naar de beroemde abdij van Glastonbury, gelegen midden in het water; i een sober, bijna armzalig gebouw. Volgens een oude overlevering was de apostel van Ierland, Sint Patrick, op deze plek zijn laatste levensdagen komen slijten. De invloed van de Iers-Keltische cultuur was er zeer groot. Dunstan bleek er uiterst gevoelig en ontvankelijk voor.

Toen hij  daar voldoende geleerd had, verhuisde hij als opgroeiende jongen naar het hof van koning Aethelstan. Daar stuitte hij op argwaan: ze mochten hem niet.Hij zocht een veilig heenkomen bij zijn oom Alfege. Die was sinds 934 bisschop van Winchester († 951; feest 12 maart). Deze bracht hem een diepe liefde bij voor het monniksleven, maar de jongeman kwam niet tot een beslissing. Pas na een ernstige ziekte gaf hij zich gewonnen. Zo keerde hij na enige tijd terug naar het klooster Glastonbury, waar hij als jongen op school was gegaan, om er in te treden en monnik te worden. Dat was rond 936.

Hij staat te boek als een toegewijde monnik, die zijn tijd verdeelde tussen gebed, studie en handenarbeid. In 941 werd koning Aethelstan opgevolgd door Edmund. Bij zijn aantreden benoemde hij de veelbelovende Dunstan meteen tot lid van de raad der notabelen, de Witan. Twee jaar later, in 943, werd hij door de koning tot abt benoemd van het klooster.

Mede door Dunstan’s bezielende leiding groeide Glastonbury uit tot een van de belangrijkste studiecentra van Engeland. Intussen was hij benoemd tot raadsman van de koning. Edmund vond de dood in 945. Hij werd opgevolgd door zijn broer Edred; deze vertrouwde Dunstan volkomen. Edred wilde hem aanstellen tot bisschop van Crediton, de geboortestad van Bonifatius Maar Dunstan weigerde, omdat hij zei zich niet waardig te achten voor zo’n belangrijke post.

In 955 werd Edred opgevolgd door de vijftienjarige Edwy. Toen Dunstan samen met de bisschop van Lichfield namens de Witan de jonge koning erop wees dat zijn voorgenomen huwelijk met Aethelgifu zowel staatkundig als kerkelijk onwettig was wegens te nauwe bloedverwantschap, keerde de bruid zich tegen hem. Zij wist gedaan te krijgen dat hij verbannen werd. Dunstan zocht intussen zijn toevlucht bij graaf Arnulf in de Vlaamse stad Gent.

Toen drie jaar later tijdens een opstand van zijn onderdanen de jonge Edwy en zijn vrouw het leven lieten, haalde diens opvolger Koning Edgar de Vreedzame, Dunstan naar Engeland terug en maakte hem tot zijn persoonlijk adviseur en benoemde hem tot bisschop van Worcester. Dunstan accepteerde nu de bisschopsbenoeming wel. De wijdingsplechtigheid werd geleid door aartsbisschop Odo van Canterbury. Op het moment dat hij hem wijdde tot bisschop sprak hij de woorden: “… en hierbij wijd ik u tot bisschop van Canterbury…” De omstanders schoten toe om te zeggen dat de oude prelaat zich vergiste: hij moest zeggen ‘bisschop van Worcester’. Maar Odo reageerde: “Ik weet heel best wat God door mij heen bewerkstelligt. Zolang als ik leef zal hij bisschop zijn van Worcester. Maar na mijn dood zal hij mij opvolgen op de zetel van Canterbury en leiding geven aan de kerk van geheel Engeland.”

Vier jaar later werd Dunstan inderdaad aartsbisschop van Canterbury. Ook dat ging niet zonder slag of stoot. Paus Johannes XII († 964) maakte hem bovendien tot persoonlijk afgezant van de paus in Engeland.Tezamen met de heilige bisschoppen Ethelwold van Winchester en Oswald van York ijverde hij voor een kerkelijke en kloosterlijke heropleving. Van hun wetten en aanbevelingen is een enorme werking ten goede uitgegaan.

Na Edgar’s dood kwam de jonge koning Edward op de troon. Daar had Dunstan als voorzitter van de Witan een stevige hand in gehad. Dunstan was voor hem als een vader. Edward werd het slachtoffer van een moordaanslag. De historici menen dat dit nog een nasleep was van de troonopvolgingskwestie. Een antikloosterlijke partij uit het gewest Mercia koos tegen Dunstan en diens beschermeling en schoof Edwards halfbroer Ethelred naar voren. Deze was nog jonger dan Edward.Deze kwestie maakte een eind aan Dunstan’s politieke activiteiten. De laatste tien jaren horen we weinig meer van hem.

Hij stierf op zaterdag na Hemelvaartsdag tijdens het ochtendofficie in de Christ-Churchkathedraal te Canterbury. In diezelfde kerk werd hij enkele dagen later ook bijgezet. Hij is patroon van de sloten- en sleutelmakers, van bankwerkers en monteurs; van smeden en goudsmeden en van musici. Zijn feestdag is op 19 mei.

Aldus heiligen.net, waar ook een groot aantal legenden over hem vermeld staan.

Ik weet nog niet hoe dit uit gaat pakken, maar ik ga ervoor. Heilige Dunstan van Canterbury, bid voor ons!

Een reactie plaatsen »

Van oud naar nieuw

Het is alwaar de laatste dag van het jaar. Tijd om terug te blikken…Het was een bewogen jaar waarin veel is gebeurt…. Charlie Hebdo, aanslagen in Parijs, vluchtelingenstromen….We hebben met Kerst een toast op de vrede gebracht…..Vorig jaar nog zag alles er zo mooi uit….Maar de vrede lijkt verder weg dan ooit….De wereld staat in brand….

 

Christus is tot ons gekomen om vrede te brengen….hoorden we met Kerst nog. IS dat zo?  Jezus zegt in Lukas 12;49-53 zelf dat hij verdeeldheid zal brengen…..Mattheus spreekt zelfs van het zwaard…andere teksten over vuur…..Passie….

De boodschap van Kerst (en ook van I.S.) is dat wij weer passionele Christenen moeten worden……

Paus Franciscus heeft een jaar van barmhartigheid uitgeroepen en roept ons op om de lichamelijke en geestelijke werken van barmhartigheid te beoefenen….De naakten kleden, hongerigen voeden, gevangenen bezoeken, vreemdelingen opnemen, de doden begraven, de onwetenden onderrichten, de dwalenden terechtwijzen, bidden voor de levenden en de doden…..

 

Helaas is door de Nederlandse bisschoppen samen gevat in “Ga biechten”… Biechten is een goed idee, maar barmhartigheid is zoveel méér….

 

Eén van de hoogtepunten van 2015 was voor mij de bedevaart naar Lourdes. Lourdes is voor mij HET oord waar ik barmhartigheid vind. Niet alleen voor mijzelf in de vorm van de sacramenten, maar ook als plaats waar tijd en ruimte is om barmhartig te zijn naar onze ouderen en zieken.

Als ik vooruitblik naar 2016 kom ik terechti n….Lourdes. Weer staat er een reis Moeders in de Pyreneën op het programma. Net als een aantal bedevaarten naar Kevelaer, de Sterre der Zee en later het jaar naar Rome. Om genade en barmhartigheid te ontvangen. Opdat ik een nieuwe mens wordt.

 

Want dáár gaat het om: we moeten de oude mens met zijn ondeugden afleggen en ontgroeien om een nieuwe mens te worden. Eentje die steeds meer op Jezus lijkt. Dat vieren we ook met oud en nieuw: het oude is voorbij, het nieuwe breekt aan. Eerst klein, haast onmerkbaar, maar het zet door. Dat we dat in 2016 waar mogen maken.

 

Een reactie plaatsen »

Liberté, Egalité, Fraternité

Weer is de wereld opgeschrikt door de terreur van IS. In Parijs zijn aanslagen gepleegd: een café, een voetbalstadion en een concertzaal hebben het moeten ontgelden….Er zijn meer dan 100 doden en vele gewonden…..Europa is in zijn hart geraakt en er klinkt dreigende oorlogstaal.

Op de Franse Euromunt staan de waarden van de Franse Revolutie: Liberté, Egalité, Fraternité. Vrijheid, gelijkheid, broederschap. Waarden die wij, Europeanen allemaal delen. En die juist nu zo belangrijk zijn.

Vrijheid voor allen. Vrijheid moet echter niet verward worden met democratie, zeker niet als die, zoals in veel niet-westerse landen, door een vreemde westerse macht om koloniale redenen (olie!) van bovenaf opgelegd worden. Tussen een dictatuur en een democratie zitten bovendien nog diverse andere systemen zoals een stammenstructuur. Is dat fout? Vraag liever de bevolking of ze tevreden met hun bestuur zijn ipv er bommen op te gooien…..

Gelijkheid voor allen. Gelijkheid moet echter niet verward worden met eenheidsworst of secularisme. Echte gelijkheid laat andersdenkenden en andersgelovigen in hun waarde en beschouwd religie als een openbare aangelegenheid met een meerwaarde.Want of je nu Katholiek, protestant, Boeddhist Islamiet of Jood bent: je bent een gelovig mens die vanuit vaste waarden leeft, niet een mens die “erbij’ geloofd.

Broederschap voor allen. Franciscus zag al het geschapene als zijn broeder/zuster omdat alles door Een is geschapen. Hoe kunnen wij dan onze broeders bombarderen? Immers: hoewel zij niet in JHWH geloven zijn zij WEL door Hem geschapen….net als wij…..DUS onze broeders. Paulus zegt dat we onze dwalende broeders privé moeten vermanen met een gesprek. Dit zou ons ook de weg moeten wijzen naar hoe om te gaan met onze dwalende broeders van IS. Niet openbaar platbombarderen en verketteren, maar open en eerlijk over ons geloof praten. MET hen, niet over hen. En ook luisteren naar hun motieven. Waarom doet een mens zoiets? Om daarna nieuwe wegen te vinden: samen ons te bekeren naar het licht.

Vrijheid, gelijkheid en broederschap lijken ver weg, maar door in aandachtige dialoog te treden , elkaar met een liefdevol oog en open armen te ontmoeten kunnen we SAMEN deze waarheden verwezenlijken.. Niet vandaag of morgen, maar misschien al een paar generaties verder.

Vive La France!

Een reactie plaatsen »

Wat oorlog te weeg brengt…over vluchtelingen…..en zo

De wereld brandt. Ver weg van ons eigen veilige huisje, maar dichtbij genoeg voor een wanhopige mens, woeden oorlogen en terreur. Het ergst getroffen is Syrië. Dagelijks komen er dan ook miljoenen vluchtelingen uit dat land en de omliggende gebieden naar Europa. En dat levert heftige emoties op, zoals in Oranje. Hieronder zal ik MIJN MENING neerzetten over de oorzaken daarvan en wat er, wederom naar mijn mening, aan gedaan zou moeten/kunnen/worden.

Laat ik beginnen met het simpele feit dat een mens nu eenmaal graag wil overleven. Als je je in je bestaan bedreigt wordt, krijg je een fight-or-flight reactie: of je vecht of je vlucht. Dat is wat mensen in het Midden-Oosten dan ook massaal doen. Ze vechten voor – in hun ogen – de beste partij of ze vluchten. Aangezien ze bang zijn dat het geweld in de regio zich uitbreid en tegelijk een betere toekomst willen vluchten ze naar Europa. Waar het veilig is en er werk is.

Eenmaal in bijvoorbeeld Nederland aangekomen worden ze naar Ter Apel gebracht voor registratie. Daarna worden ze in bussen gezet en in dorpen als Oranje gedumpt. Deze dorpen tellen vaak minder dorpelingen dan asielzoekers en de mensen daar worden soms letterlek enkele minuten voor de komst van de mensen geïnformeerd.

De vluchtelingen zelf krijgen uiteraard spullen om hier uit de voeten te kunnen. Verder is er, in elk geval in Hoogeveen, geen tolk en begeleiding aanwezig. Ze mogen niet werken en spreken geen Nederlands, weinig Engels en soms slechts enkele woorden Frans. Gevolg: verveling, groepsgedrag en ongewenst gedrag jegens de dorpsbevolking.

Sommige vluchtelingen zien in de opvang hun vijanden ook zitten. Gevolg: ruzie en nog meer criminaliteit.

En zo ontstaat de situatie dat mensen heftig protesteren tegen de komst van een axc in hun dorp. Ze zijn bang! Zijn ze tegen de opvang van vluchtelingen? Zeker niet, maar WEL tegen de manier waarop dat hier geregeld wordt! De omwoners voelen zich overvallen, niet gehoord en hebben het terechte idee dat hun wat door de strot wordt gedouwd zonder dat er MET hun is overlegd. Ze hebben het gevoel niet in een democratisch land te wonen, maar in een land dat door het COA gedicteerd wordt. Ze hebben het gevoel dat zij hard voor een huurhuis en spullen moeten werken, terwijl een vluchteling alles kado krijgt. Kortom: ze voelen zich vaan tweede- of derderangs burgers, die alleen maar goed zijn voor het gas in de bodem en de belasting!

En nu?

In de eerste plaats is lokaal overleg nodig VOORDAT er een AZC komt. Overleg met de bewoners en laat hen meedenken EN helpen. De meeste mensen hebben niks tegen een AZC, WEL tegen de werkwijze van het COA! Tijdens de Tweede Wereld Oorlog hebben veel mensen Joodse vluchtelingen opgevangen, ze zijn best bereid dit weer te doen voor de Syriërs. Maar niet met het mes op de keel!

Ten tweede: zorg voor begeleiding van de mensen! Ze hebben alles achter zich gelaten, zorg voor begeleiding. En laat hen vrijwilligerswerk doen zoals het schoonvegen van winkelcentra. Doen ze iets voor hun geld, leren zij mensen kennen en de mensen hun en leren ze een beetje van onze cultuur.

Ten derde: leer hen Nederlands en Nederlandse gebruiken!

Ten vierde: maak gebruik van de kennis die de vluchtelingen hebben. Veel van hun hebben een hoge opleiding genoten en zijn monteur, loodgieter of arts. Toets die kennis in de praktijk!

Maar het aller-, aller-, allerbelangrijkste is: zorg dat de mensen niet hoeven te vluchten! Maak de regio dáár veiliger! Niet door Westerse bommen (maak je nl IS alleen maar groter en gevaarlijker mee) maar door onderwijs! Het begint met onderwijs! Leer de mensen daar een fatsoenlijk beroep waarmee ze fatsoenlijk geld kunnen verdienen! Leer ze zelf de Koran te lezen, zodat extremistische groepen geen greep op hun kunnen krijgen!

EN LATEN WIJ ONS ALS WESTERLINGEN VOORAL NIET TE VEEL MEE BEMOEIEN! Laten we de mensen gewoon met open armen ontvangen en samen hun land weer opbouwen! En dat doe je niet met bommen, maar met liefde, geduld en stenen!

Een reactie plaatsen »