Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Hij komt, Hij komt……

op 27 november 2011

“Hij komt, hij komt
de lieve goede Sint
mijn beste vriend, jouw beste vriend
de vriend van ieder kind

Mijn hartje klopt
mijn hartje klopt zo blij
Wat brengt hij jouw, wat brengt hij mij
wat brengt hij jouw en mij

Wie zoet was koek
Wie stout was krijgt de roe”

Wie kent niet deze regels uit het Sint Nicolaas lied? En wie herinnert er zich niet de spanning of je wel lief genoeg was geweest het afgelopen jaar?

Het is die spanning die ook de tijd van Advent kenmerkt. Ruim vier weken lang kijken we verwachtingsvol uit naar de geboorte van de Heer.
Het Kerstfeest is een enorm mysterie. De Grote, Almachtige God, Heerser en Maker van hemel en aarde en al wat er op leeft en is, komt naar ons toe. Niet om ons te straffen, maar als Broeder. Om door ons mens-zijn te delen ons naar Zijn Vader te leiden.
In de lezingen die we in deze tijd te horen krijgen, herdenken we echter niet alleen Christus’ komst van Zijn geboorte, maar óók Zijn wederkomst, op het einde der tijden. Wanneer Hij zal komen om recht te doen.

Wat houd die gerechtigheid in? Een glimp ervan kunnen we zien in Christus. Gods Zoon. Zijn Evenbeeld. En hoe Hij heeft geleefd. En een glimp van die gerechtigheid kunnen we proeven in het volgende gebed:

Heer, maak mij een instrument van Uw vrede.
Laat mij liefde brengen waar haat is.
Laat mij vergeving brengen waar schuld is.
Laat mij eendracht brengen waar tweedracht is.
Laat mij waarheid brengen waar dwaling is.
Laat mij geloof brengen waar twijfel is.
Laat mij hoop brengen waar wanhoop is.
Laat mij Licht brengen waar duisternis is.
Laat mij vreugde brengen waar verdriet is.
Heer, maak dat ik er meer op uit ben
Te troosten dan getroost te worden.
Te begrijpen dan begrepen te worden.
Te beminnen dan bemind te worden.
Want door te geven, ontvangen wij.
Door ons zelf te vergeten vinden wij.
Door te vergeven wordt ons vergeven.
En door te sterven verrijzen we tot het eeuwige Leven.
( gebed toegeschreven aan Franciscus van Assisi)

Advent. Vier weken tijd om naar Christus’ komst toe te leven. Zowel naar Zijn geboortefeest als Zijn wederkomst. Vol verwachting klopt ons hart. Maar ook vol angst. Niet voor niets is bovenstaand gebed zo populair: uit ons zelf is het heel moeilijk die gerechtigheid wáár te maken.

Angst. Angst is het modewoord van dit moment. Zoals stoute kinderen de roe van Sinterklaas’ knecht vrezen, vrezen wij Christus’ wederkomst. Wat zal Hij van ons denken? En daarom verbergen wij onze angst, juist in de december maand, achter een grote berg cadeaus en spullen. We maken onze buitenkant mooi, omdat we bang zijn in de spiegel te kijken naar wie we werkelijk zijn.

Maar als God ons bestaan zó heeft gedeeld dat Hij tot ons wou komen als Kind, eenvoudig, kwetsbaar, vredelieven en betrokken, zou Hij dan niet wéten dat wij mènsen zijn? Is DAT niet het geheim van Kerst? Dat God wéét wat het is mens te zijn? Omdat Hij het ZELF heeft doorgemaakt? En wanneer we in deze voorbereidingstijd ons voor Hem open stellen en Hem in het Sacrament van Verzoening in vertrouwen durven nemen, zou Hij ons dan niet zeggen: ‘Geef Mij je angst. Geef Mij je nacht en Ik geef je er de Morgen voor terug. Ik weet wat je doormaakt, dus jij kunt eerlijk zijn’.

Geef Mij nu je angst, en laat Mij komen in je hart!


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: