Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Feesten (en beesten?)…

op 19 februari 2012

Dit weekend is het Carnaval. In alle Katholieke streken wordt er op los gefeest (en gebeest). Vrolijke stoeten verklede mensen trekken door de straten. Het bestuurlijk leven wordt drie of vier dagen lang over genomen door de burgers. En misstanden worden op de hak genomen in de thema’s van de wagens.

Zo op het eerste gezicht (en voor veel “westerlingen”, “noorderlingen” en anderen die Carnaval slechts van de tv kennen) gaat carnaval om “zuipen, vreemdgaan en de beest uithangen”.

Maar er is meer. Veel meer.

Carnaval is meer dan vier dagen feest. Er gaat vaak een lange voorbereidingstijd aan vooraf. De wagens moeten worden gebouwd. De optochten moeten worden voorbereid, vergunningen aangevraagd, inkopen gedaan en er moet voor worden gespaard alvorens het dan uiteindelijk los kan barsten.

Ieder feest heeft voorbereiding nodig. Niet alleen Carnaval. Carnaval gaat vooraf aan de Vastentijd. Nog even los gaan, voor je je bezint en het kalmer aan doet.
En de vastentijd zèlf is weer de tijd van voorbereiding op HET feest der feesten: Pasen. Kruisdood en opstanding van Christus.

We vieren Carnaval als beginpunt van de Vasten. Het is niet alleen een feest van de beest uithangen, maar zekers in het zuiden een feest waarbij je hetgeen minder goed is te kijk zet en uitvergroot. Vanuit dat oogpunt gezien, is het echt iets dat al hoort bij de Vasten. Immers: als je tijdens de vasten afscheid wilt nemen van wat slecht is om met Pasen herrezen op te staan, zul je eerst dat onder ogen moeten zien.

Na de kolderieke ontbloting van het minder goede, horen we op Aswoensdag de woorden: ‘Gedenk, mens, dat hij stof zijt en tot stof zult wederkeren’. We worden enerzijds gewezen op onze vergankelijkheid, maar anderzijds ook op het feit dat we MENS zijn. Mens. Geen God. Maar ook geen dier. Mens. Met onze mogelijkheden en onmogelijkheden. En op het feit dat we verzoening nodig hebben. Met onszelf, met elkaar, en met God.

In de Vastentijd zoeken we, door onthouding, onze grenzen op. Zo leren we weer dichter bij wie we werkelijk zijn te komen, en zo naar het Grote Feest van Pasen toe te leven.

Voor mij helpt daarbij het oude lied “Attente Domine”. Hieronder volgt een video met de Latijnse tekst en daaronder de Nederlandse vertaling.

Luister Heer, en ontferm U, want wij hebben gezondigd tegenover U.

Tot U, opperste koning, verlosser van allen,
verheffen wij onze wenende ogen.
Verhoor, Christus, de gebeden van wij die tot U smeken.

Luister Heer, en ontferm U, want wij hebben gezondigd tegenover U.

Rechterhand van de Vader, hoeksteen,
weg tot het heil, poort van de hemel,
zuiver ons van de wonden onzer zonden.

Luister Heer, en ontferm U, want wij hebben gezondigd tegenover U.

Wij beroepen ons, God, op uw majesteit.
Verhoor onze verzuchtingen met uw heilig gehoor.
Wil onze fouten welwillend kwijtschelden.

Luister Heer, en ontferm U, want wij hebben gezondigd tegenover U.

Wij belijden onze fouten die we toegeven.
We openbaren het verborgene met berouwvol hart.
Dat uw goedheid, Verlosser, ons vergeving schenke.

Luister Heer, en ontferm U, want wij hebben gezondigd tegenover U.

Onschuldig gevangen genomen, zonder tegenstand weggevoerd,
onder vals getuigenis voor de ongelovigen veroordeeld,
spaart, Gij Heer, hen die Gij verlost hebt.

Luister Heer, en ontferm U, want wij hebben gezondigd tegenover U.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: