Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Even op minibedevaart om Gods geboden te horen en de liefde te doen. Een impressie in woorden en links.

op 5 november 2012

Afgelopen weekend ben ik op bedevaart geweest. Een mini-bedevaart eigenlijk, van vrijdag tot en met zondag.  Maar wel een hele goede en indrukwekkende.  Zoals zo vaak wanneer iets goed voor mijn ziel is, vloeide een en ander ook nu in elkaar over.

Een mini-bedevaart. Eigenlijk had ik andere plannen. Eerst richting Heede, maar daar zat het hotel vol door een extra groepsreservering. Toen kwam dit voorbij fietsen:  Rome bedevaart . Erg mooi, maar toen ik het programma zag en combineerde met vlieg- en treintijden, schrok ik wel een beetje boel. VEEL TE DRUK VOOR MIJ!

Daar ik toch een weekendje vrij had gepland, heb ik ZELF maar een mini-bedevaart samengesteld: naar de Dom in Keulen.

Een hotel in de buurt was vol (of alleen vooraf met creditkaart te betalen en die heb ik niet en dat doe ik niet) dus ben ik qua overnachting uitgeweken naar Düsseldorf. Achteraf een keus geleid door de Voorzienigheid!

Mijn mini-bedevaart begon vrijdag met een bezoek aan de Sint Augustinus in Utrecht.

Hier heb ik  H. Mis van Allerzielen mee gevierd: een mooie, eenvoudige H. Mis met lekker veel stilte erin. In een erg mooie kerk, wie eens in Utrecht is, kan ik aanraden daar binnen te lopen.

Van Utrecht ging het per trein naar Düsseldorf. Daar aangekomen eerst een Düsseldorf Welcome Card gekocht bij de VVV zodat ik me niet druk hoefde te maken over bus-, tram-, metro- en treintickets. Erg handig! Vooral omdat het hotel 100 meter van de S-bahn, U-bahn, tram – en bushalte lag!

Zaterdagmorgen ben ik met de S-bahn naar Keulen gereisd, om daar de Dom te verkennen en er de H. Mis bij te wonen. Wat een geweldig mooi, indrukwekkend gebouw!  En wat voor een geschiedenis dat heeft! Voor details hierover, zie hier en op de officiële webpagina.

En hoe indrukwekkend en bevoorrecht om hier de H. Mis te mogen vieren! Ik heb het als zeer intens ervaren. En ik heb al mijn zorgen, mijn vreugde en alles wat mij op het hart ligt er voor de Heer gebracht. En bij Maria en Jozef voor een paar heel speciale mensen een kaarsje opgestoken.

Voor de Dom stonden een twaalftal mensen te demonstreren om aandacht te vragen voor de mensenrechten in Tibet. Ik heb er even mee gepraat om wat achtergrond informatie te krijgen: hier horen wij niet zo veel van wat daar loos is. Wist je dat er iedere dag mensen zichzelf in brand steken omdat hun hun religie en leven door de Chinezen onmogelijk wordt gemaakt????

Ik niet en ik denk velen met mij niet. Dit roept op tot actie om de onwetendheid tegen te gaan! Zuster Marianne schreef in haar blog over het Evangelie van zondag onder andere: “Het evangelie van vandaag roept mij op om te horen, te luisteren naar het Woord – de Schrift te lezen en andere teksten uit onze traditie én te luisteren naar wat God mij in en door andere concrete mensen te zeggen heeft.”  Toen onderweg in een verloren minuutje mijn mail aan het lezen was en dit zag, moest meteen weer aan die demonstranten denken.
Het was voor mij alsof God door hen tot mij zij: vertel dit verder. Laat mensen weten wat er verderop in de wereld gebeurt!

Na de Dom heb ik nog even de tourist uitgehangen: ben met zo’n stadstour meegegaan.  En wiens portret zag ik onderweg ergens compleet met viool hangen? Juist!

Daarna brak de zon door en ben ik terug naar Düsseldorf gegaan. Daar heb ik bij de VVV informatie opgevraagd over de locatie van de Katholieke Kerken in de stad. De Kerk die het dichtst bij het station staat was….een Franciscaanse! Dus voor het geval ik nog niet zou weten in welke Kerk ik de zondagsmis zou willen vieren was die keus nu wel heel snel gemaakt: gewoon de eerste de beste, gerekend vanaf het station! Dat wetende ben ik opnieuw in een hop-on, hop-of bus gestapt, dit keer voor een rondrit door Düsseldorf. Ook een heel mooie stad, met veel geschiedenis. Voor wie daar wat over wil weten, klik hier

In Düsseldorf is genoeg te doen, met name op cultureel gebied. Ik heb van te voren al bekeken wat ik er uit wou pikken en dat is een bezoek aan de Deutsche Oper am Rhein geworden. Om in de stijl van een bedevaart te blijven. Ze speelden namelijk de opera Salome van Richard Strauss. Een verhaal dat, hoewel geheel in onze tijd neergezet, duidelijk door het Bijbel verhaal over de onthoofding van Johannes geïnspireerd is. Voor een impressie in foto’s klik hier. Een verhaal dat niet alleen treffend actueel is (!) maar ook vragen oproept. En die zijn voor mij, wederom achteraf Zuster Marianne’s blog lezend: ” hoor IK de stem van de profeet, de stem van God? Laat ik de werkelijkheid van God toe of veeg ik die, zoals in het operaverhaal letterlijk, onder het tapijt? Wat is voor mij belangrijker: mij confirmeren aan wat iedereen van mij wil, of tegen alles in Gods weg blijven volgen?”

Kortom: echt stof tot nadenken!

Meer stof tot nadenken kreeg ik zondagmorgen. De viering in de Franziskuskirche stond, net als Zuster Marianne’s blog, in het teken van “horen en doen waar het om gaat!” in het algemeen en dan in het bijzonder met betrekking tot het naastenliefde doen en betonen aan mensen die door rampspoed getroffen zijn.

In deze dagen denken we natuurlijk aan de slachtoffers van de superstorm Sandy, waar we zoveel van horen op de journaals. En dan horen we vaak alleen nog maar over de mensen in New York, terwijl de storm in bijvoorbeeld Haïti en verder in het Caraïbische gebied nog veel meer ellende heeft achter gelaten. Maar over deze storm, hoe erg ook, ging het niet. Nee, het ging over overstromingen in Pakistan die qua impact minstens gelijk zijn.

In Pakistan zijn er in 2010, 2011 en in 2012 grote overstromingen geweest, die vele mensen dakloos hebben gemaakt. WIJ kennen het land vooral uit het nieuws vanwege de oorlog tegen de Taliban daar. Verder hoor je er niet zo veel over. Eén van de paters Franciscanen  die daar werkt, broeder Samson Shukardin is deze weken in Europa, onder andere in Utrecht en Nijmegen, om erover te vertellen. En gisteren was hij dus bij zijn medebroeders in Düsseldorf. Achter in de Kerk waren borden opgehangen met foto’s en informatie. En het blijkt dat de broeders Franciscanen de enigen zijn, die zich iets van het lot van de door de overstroming getroffenen aantrekken. De rest van de wereld kijkt toe en doet niks! Veegt het leed gewoon onder het tapijt!

Op  deze website vind je meer informatie over  dit project en andere projecten die de Franciscanen samen met de OFS en anderen doen. Uiteraard is hiervoor geld nodig. Wie wat missen kan, kan hier lezen waarnaartoe geld overgemaakt kan worden en hier wat je nog meer zou kunnen doen.

Na de H. Mis en deze bijzondere ontmoeting ben ik langzamerhand huiswaarts gekeerd. Onderweg nog een paar interessante gesprekken gehad en ik heb eens mijn mail doorgenomen. Zo stuitte ik op de eerste verslagen van de KJD en de Rome bedevaart. En toen ik de blog van Zuster Marianne las over het Evangelie dat ik die morgen had gehoord, vielen mij (naast het al bovengenoemde) de volgende zinnen op:

Aan het evangelieverhaal van vandaag (Mc. 12, 28b-34) ging een discussie tussen de Schriftgeleerden en Farizeeën vooraf over de vraag naar de opstanding uit de doden. De Schriftgeleerde heeft het begrepen: laten we onze energie niet stoppen in eindeloze discussies en twisten over wat wel en wat niet, maar laat ons bezig zijn met het essentiële: God beminnen en je naaste als jezelf.  Dat is een weg die tot leven wekt. Vandaar dat Jezus tot de man zegt: ‘Gij staat niet ver af van het Koninkrijk Gods.’

En wat hierin helemaal bleef hangen was het stuk  ‘laten we onze energie niet stoppen in eindeloze discussies en twisten over wat wel en wat niet’Niet discussiëren. In de verslagen proefde ik iets van een discussie: een Onze Vader wat ‘raar’ was, de discussie over de beste vorm om de H. Mis in te vieren…..En toen dacht ik: het had maar weinig gescheeld of IK was daar in beland. Maar de goede woorden van het Evangelie en Zuster Marianne toonden mij dat de Voorzienigheid het beter met mij voor had. Zij heeft mij alle valkuilen doen mijden, maar mij laten focussen op het essentiële. En waar al het andere me energie kost, geeft het richten op het essentiële van God mij juist energie.

Al met al was het een goed weekend. Met dank aan de Voorzienigheid die alles zo mooi geregeld heeft en met elkaar heeft doen verweven!


2 responses to “Even op minibedevaart om Gods geboden te horen en de liefde te doen. Een impressie in woorden en links.

  1. Dank je wel, Alina, ik ben er ontroerd van. Fijn dat je dit met ons wilt delen en wat mooi hoe wij door de ene Geest verbonden zijn. Geluk, vrede en alle goeds!

  2. IngridAiram zegt:

    Mooi stuk 🙂

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: