Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Vaderdag…..

op 16 juni 2013

Vandaag is het Vaderdag. Een dag waarop we onze vaders in het zonnetje zetten. En aan hen denken.

Een vader is belangrijk voor een kind. Wanneer ze nog klein zijn, maar zekers wanneer ze zelf ouder zijn geworden! MAAR….

Wat als je geen vader meer hebt?

Wat als je vader je geen liefde geeft of erger?

Wat als je vader je mishandelt (heeft?)

Ik ben zelf in de gelukkige positie dat ik een liefde volle vader en moeder heb, die mij omringen met liefde en altijd voor mij klaar staan. Met raad en daad en vooral veel geduld en wijsheid. En sinds 2002 heb ik daar ook nog eens een hemelse Vader en Moeder bij gekregen! Wat een rijkdom!

Mijn beeld van God is mede gevormd door mijn gelukkige jeugd. Die ik zonder geloof heb doorgebracht.

Mijn vader is wel ooit gedoopt, maar dat was meer omdat mijn opa en oma mee wouden tellen in ons dorp. Het hoorde er in die tijd bij, maar naar de kerk gingen deden ze niet. Nee, ze gingen liever naar de kroeg! Voor mijn vader is geloof dus een slap excuus van uiterlijke schijn. Nep-goud. Net zo fake als mijn opa en oma zelf ook waren. Van buiten gezien hadden ze alles voor elkaar: een mooi huis, genoeg geld, een gelukkig huwelijk. Alleen…..De liefde voor elkaar en andere mensen ontbrak. Ze kenden slechts liefde voor 2 dingen: geld en zichzelf. En ook nog in die volgorde.

Mijn moeder komt gelukkig wel uit een warm nest. Haar ouders waren van huis uit hervormd. Maar op een gegeven moment verhuisden ze naar een dorpje onder de rook van Staphorst. Een zwaar gereformeerde buurt waar de Bijbel letterlijk werd genomen. Op die onzin verhalen van Jezus’ Moeder en Zijn aanwezigheid in het Avondmaal na dan. Dat was er (volgens hunnie) later bij verzonnen. De rest was de WAARHEID. En alles wat die waarheid enigszins tegensprak, was VERBODEN.

Televisie? Duivelskastje! VERBODEN!
Radio? Iets beter, maar alleen programma’s van de EO en eigen kerk mocht je luisteren. Anders: DE HEL!
Kranten? Alleen zwaar gecensureerd.
Uitgaan op zaterdag? Ja, maar vóór 24:00 uur thuis! Anders klappen! HEL! VERDOEMENIS!

Mijn moeder heeft ooit verteld hoe een vriendin verliefd werd op iemand uit die gemeenschap. Ze werd zwanger bovendien en moesten trouwen. Op haar trouwdag moest ze zichzelf ten overstaan van de hele gemeenschap beschuldigen van het ergste wat haar kon overkomen. Ze moest voor allen boete doen en bovendien zweren dat ze haar (niet hetzelfde gelovende familie) VOORGOED achter zich te laten.

De geschiedenis van mijn ouders met God is dus wat dat betreft vertroebelt. Hoe kan je geloven dat een Vader het goede met je dochter voor heeft als je bovenstaande van huis uit hebt mee gekregen????

Het mag een wonder heten (hoewel ik het liever Voorzienigheid noem) dat mijn ouders, hoewel ze er zelfs na 11 jaar nog de grootste moeilijkheid mee hebben, mij nooit hun verleden hebben opgedrongen, maar altijd zelf mij mijn keuzes hebben laten maken. En dat ze mij niet hebben tegengehouden toen ik mij door het Doopsel, Vormsel en de H. Communie liet opnemen in de Katholieke Kerk.

Maar het is en het blijft iets waarover ik niet hardop mag praten. En zwijgen doet mij toch wel zeer.

Want in plaats van mijn biologische vader en moeder te loochenen, heb ik er gewoon een Vader en Moeder bijgekregen. Een Vader die ook weet wat mijn ouders hebben meegemaakt. Die weet waarom ZIJ niet kunnen geloven.

En op deze Vaderdag (trouwens ook op Moederdag) houd ik hen allemaal in ere. Ja, ik ben waarlijk gezegend met 4 begripvolle ouders!

Daarom wil ik op deze Vaderdag afsluiten met een gebedje voor alle Vaders (en hun kinderen):

Beste Vader,

Dank dat ik uw kind ben.
Dank voor de bescherming.
Dank voor uw trouw.
Dank voor uw onvoorwaardelijke steun.

Vader,

Ik vraag vergiffenis voor alle keren dat ik niet dankbaar was.
Voor de tijd dat ik als puber dacht het wel alleen te kunnen.
Voor de tijd dat ik u bemoeizuchtig en stom vond.
Voor harde woorden.

Nu ik ouder ben besef ik pas,
Dat Vader zijn niet mee valt.
Dat vaders ook fouten kunnen maken.
Dat vaders ook mensen zijn!

Ondanks alles ben ik door jou geworden wie ik vandaag ben.
Wat de toekomst nog mag brengen,
Wat er ook gebeurt is: dat kan niemand ongedaan maken!
En dat wil ik vandaag vieren!


One response to “Vaderdag…..

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: