Je Vous adore, mon Seigneur et mon Dieu!

Franciscaans, Traditioneel, Katholiek

Offline: hard time of heart time?

op 19 september 2016

Afgelopen weekend ben ik naar het Clarissen klooster ‘De Bron’ in Nijmegen geweest voor een weekendje bezinning. Eén keer per jaar houden de zusters aldaar een bezinningsweekend voor 25-45 jarigen onder de noemer “Lichtvoetig weekend”. Op internet stond een intrigerende flyer:

flyer-lvw-2016-def

Ik heb me dan ook met trillende handen begin augustus aangemeld…..September was immers nog ver weg….

Maar afgelopen was dan eindelijk het moment van de waarheid. Tijd voor een weekend zonder smartfone maar wel met een overvol programma (ter afleiding).

programma-bezinningsweekend

Na een kort voorstelrondje moesten we allemaal ons voorwerp  in een doos doen (hetgeen 5 smartfones, 2 laptops en 1 agenda opleverde) en daar dan vervolgens op schrijven wat we met de vrij gekomen tijd zouden willen doen. Ik heb op de doos met mijn iPhone geschreven: Echte wereld.

Ik merk dat, vooral wanneer ik niet zo lekker in m’n vel zit, ik me maar al te graag in de virtuele wereld van spelletjes, internet en socialmedia terugtrek in plaats van in het hier en nu en in de echte wereld te leven. Tijd om dit proberen anders te doen!

Al snel werd de doos weggezet onder de tafel en was het tijd voor het volgende onderdeel op het programma: de dagsluiting. Na die tijd nog even napraten met fris en chips en al snel werd het tijd om te gaan slapen.

De volgende morgen hebben we een mandala getekend. Voor wie niet weet wat dat is of hoe dat gaat: handleiding-mandela-tekenen

Uiteindelijk heb ik er dit van gemaakt:

mandala

Later heb ik er nog een gedicht bijgeschreven:

gedicht-realiteitszin

De dag vloog voorbij en toen was het tijd voor de activiteit waaraan dit soort weekenden zijn naam dankt: de sacred dance. Dit vond ik heel erg leuk om toe doen: met z’n allen in een kring, hand in hand, bewegen. Soms lukte dat net niet, wat veel hilariteit teweeg bracht. Zo kregen we er ook nog eens gratis een lach-yoga-les bij!

Na nog een gezellig samenzijn en een heilzame nachtrust brak al snel de laatste dag aan. Die verliep niet geheel volgens planning: de broeder die voor zou gaan in de Eucharistie kwam niet opdagen. Gelukkig bezitten de zusters genoeg realiteitszin en oplossend vermogen om dit probleempje het hoofd te bieden door er dan maar een eenvoudige Woord- en Communieviering van te maken.

Voor het middagmaal zijn we nog even twee-aan-twee het park in geweest met de vraag: “Waarnaar verlang je?”

wandeling-bezinningsweekend

Ik kwam een wilg tegen en die sprak me aan: ik zou wat meer als die wilg willen zijn. Ik ben te lang een paardenbloempluisje geweest. Ik krijg nu als twijgje op allerlei gebied (huis-geloof-bezigheden) vaste grond onder te voeten, heb de goede stroom gevonden maar zou graag nog wat diepere wortels hebben en niet meer weerloos door allerlei winden van verleiding meegevoerd willen worden…..

De eerste stappen zijn gezet: ik zoek actief naar een eigen plekje – ik heb mijn geloofswortels kunnen planten en ik heb de goede mensen om me heen, maar die ***** internetwereld heeft me maar al te vaak als een (storm)wind in z’n greep…..Misschien moet ik dat ding eens wat vaker in een doos stoppen en de stekker uit m’n pc trekken…..

Na het middagmaal was het al weer tijd voor de groepsfoto’s en afsluiting.2016-09-18-14-12-24

2016-09-18-14-18-49

Tot slot wil ik nog even het lied wat we het hele weekend door gezongen hebben delen:


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: